ราชาแห่งดันเจี้ยน บนเส้นทางหลวง ในดันเจี้ยน มีเพียงฉันเท่านั้นที่สวนทางได้!
“พี่ใหญ่ พวกเราแบบนี้จะห้าวเกินไปหน่อยไหม?”
หลิวเสี่ยวหยู่มองหยางเฉาอย่างจนใจ
ประโยคกวนๆ แบบนี้ ไอ้ราชาแห่งดันเจี้ยนมาเอง
“ฮ่าๆ ห้าวอะไรกัน หมื่นรถถอยในสายน้ำทวน! ความรักสู้หยาดน้ำตาแห่งความมุ่งมั่นไม่ได้! ปล่อยให้สิ่งมีชีวิตประหลาดพวกนี้ได้ลิ้มรสความพยายามและความมุ่งมั่นของฉันซะบ้างเถอะ”
หยางเฉาหัวเราะ เหยียบคันเร่ง ฝาครอบเครื่องขับดันจรวดแยกอ้าออกราวกับปากใหญ่ ทะลวงเปลวไฟสีม่วงออกมา!
ฉากนี้ดึงดูดสายตาผู้เล่นหลายคนทันที
“พี่ใหญ่นี่!”
“โอ้โห พี่ใหญ่จะบุกแล้วเหรอ?”
“สุดยอด พี่ใหญ่จะจัดการกับสัตว์ประหลาดมากมายขนาดนั้นด้วยตัวเองเหรอ? จอมเผด็จการหกตัวนะเว้ย!”
“พี่ใหญ่แกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ? เจอจอมเผด็จการหกตัวยังกล้าสวนทางพุ่งชนอีกเหรอ? คิดว่าฝั่งนั้นเป็นรถเล็กหกคันหรือไง! นี่คือเจตจำนงแห่งโชคชะตางั้นเหรอ?”
“นี่มันหยิ่งจนลืมตัวแล้วล่ะสิ แยกไม่ออกว่าใครใหญ่ใครเล็ก!”
เมื่อครู่ รถต้าอวิ้น รถปูนซีเมนต์หลายคัน ต่างก็ถูกจอมเผด็จการบั่นหัวไปเรียบร้อย ผู้เล่นหลายคนจึงคิดว่าหยางเฉาก็คงจัดการจอมเผด็จการหกตัวไม่ได้เหมือนกัน
ไอ้แดงมองฉากนี้แล้วหัวเราะเย็นชา “ไม่รู้จักประมาณตน คิดว่าตัวเองชนจอมเผด็จการหกตัวได้จริงๆ เหรอ! ยังเป็นจอมเผด็จการร่างที่สองอีกต่างหาก!”