สะพานยกระดับของเมืองราคูนไม่ได้เหมือนกับของแดนมังกร ตรงที่ทั้งสองด้านเป็นเสาคอนกรีตและแผงกั้นแข็ง รถต้าอวิ้นชนเข้าไปก็ไม่แน่ว่าจะชนออกได้
ด้านในของสะพานยกระดับเมืองราคูนเป็นเสาคอนกรีต แต่ด้านนอกเป็นราวกั้นธรรมดา สูงแค่ครึ่งคน ไม่ต้องพูดถึงรถต้าอวิ้นเลย แม้แต่รถจู่โจมทหารของหวังเจียชางก็ชนออกได้ง่ายๆ!
"อยู่บนสะพานยกระดับนี้ ฉันต้องตายแน่! หลบได้ครั้งหนึ่ง แต่สองครั้งสามครั้ง ไอ้หนูนี่รถต้าอวิ้นมันอาถรรพ์มาก สักวันก็ต้องหลบไม่ทัน ฉันจะกลายเป็นแป้งพันชั้น"
หวังเจียชางตาแดงก่ำ
"เห็นราวกั้นนั่นไหม ชนไปให้ฉัน! อยู่บนสะพานยกระดับต่อไปต้องตายแน่! เราจะลงจากราวกั้นตรงนี้ไปเลย!"
หวังเจียชางตะคอก
ลูกน้องที่ขับรถถึงกับชะงัก
"หัวหน้า สะพานยกระดับนี่สูงอย่างน้อยเจ็ดแปดเมตรนะ! ลงไปไม่ตายหรอกเหรอ!"
ลูกน้องอดพูดไม่ได้
"ไปให้พ้น อยู่บนสะพานไม่ช้าก็เร็วต้องถูกบดเป็นเนื้อทอด ลงไปจากสะพานยังมีโอกาสรอด! เร็วเข้า! มันกำลังจะเลี้ยวกลับมาชนอีกแล้ว!"
หวังเจียชางตวาด
สีหน้าลูกน้องเปลี่ยนไป รู้ว่าหัวหน้าพูดถูก เขากัดฟัน คำศัพท์ความเชี่ยวชาญในการขับขี่ทำให้เขาเลือกมุมที่ดีที่สุดในการชนราวกั้น เพื่อลดความเสียหายจากการตกให้ต่ำที่สุด!
คิดได้ดังนั้น เขาก็หมุนวงแหวนควบคุมทิศทางตรงไปชนราวกั้นสะพานยกระดับทันที!
หลี่ที่ยื่นหัวออกไปควบคุมปืนกลหนักเห็นภาพนี้ตกใจรีบหดตัวเข้าไปในรถ คนทั้งห้าในรถตัวเกร็ง คว้าสิ่งรอบตัวไว้แน่น
วินาทีถัดมา รถจู่โจมชนราวกั้นโดยตรง