“ไม่สึกหรอ! ชิ้นส่วนรถยนต์ทุกชิ้นไม่มีวันสึกหรอ! เรื่องแบบนี้มันสุดยอดเกินไปแล้ว!”
หลิวเสี่ยวหยู่มองแผงข้อมูลของหยางเฉาแล้วอดพูดออกมาไม่ได้
ในใจนางก็แอบโล่งใจ ที่จริงความสามารถเริ่มต้นที่ดีที่สุดของนางคือการซ่อมยางรถ แต่ตอนนี้พี่ใหญ่มี “ไม่สึกหรอ” แล้ว ความสามารถที่ดีที่สุดของนางก็ไร้ค่าทันที
โชคดี โชคดีที่สายพลังของนางยังมีคำศัพท์ใหม่ที่เพิ่งได้มาไม่นาน ผลลัพธ์มันยิ่งใหญ่ทั้งคู่ ไม่งั้นคงกลายเป็นตัวถ่วงของพี่ใหญ่ไปแล้ว
ซวงหรู่เยว่ดวงตาสวยจ้องมองหยางเฉา “นายน่ะ โชคดีจริง ๆ”
พรสวรรค์ของหล่อนคือโชคดี ระดับต่ำสุดของคำศัพท์คือเอ แต่จนถึงตอนนี้หล่อนก็ยังไม่มีคำศัพท์ระดับเอสเอสเอสเลยสักใบ!
กลับมาดูหยางเฉา ในมือมีคำศัพท์ระดับเอสเอสเอสถึงสี่ใบ!
แต่ละใบล้วนสุดโกงทั้งนั้น!
“หึ ๆ ขึ้นรถเถอะ ไปดูจุดรวมพลของพวกสัตว์ประหลาดนั่นกัน”
หยางเฉาพูด ตอนนี้ยานพาหนะของเขาเป็นระดับห้าแล้ว สิ่งมีชีวิตประหลาดระดับต่ำทำอะไรยานพาหนะของเขาไม่ได้เลย ไม่ว่าจะสร้างความเสียหายหรือปนเปื้อน
ถ้าเจอฝูงอีกาพวกนั้นอีกครั้ง รถต้าอวิ้นของหยางเฉาไม่ต้องลำบากขนาดนั้น แค่จอดนิ่ง ๆ แล้วย่างไฟให้มันก็พอ
ฝูงอีกาทำได้แค่ทิ้งน้ำลายไว้บนรถเท่านั้น นอกนั้นทำอะไรไม่ได้เลย
หยางเฉามองซวงหรู่เยว่กับหลิวเสี่ยวหยู่ ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรขึ้นได้ เบาะข้างคนขับมีแค่ที่นั่งเดียว
“ยุ่งยากหน่อยสิ”
“ควรให้ใครนั่งเบาะข้างคนขับดีนะ”
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในใจหยางเฉาก็ตัดสินใจได้ “เอ่อ เสี่ยวหยู่ เธอคุ้นเคยกับการควบคุมเบาะข้างคนขับ ต่อไปต้องให้เธอช่วยเหลือฉัน”