จูชิงอวี๋อาศัยจังหวะเลือกหนังสือ สังเกตอย่างละเอียดแล้วว่า บนชั้นหนังสือของกู้เจา ครึ่งหนึ่งเป็นหนังสือทั้งนั้น หยิบอ่านได้ตามสะดวก อีกหนึ่งในสี่เป็นม้วนเอกสาร ก็เปิดดูได้เช่นกัน ไม่น่าจะใช่ของสำคัญอะไร
ส่วนที่เหลืออีกหนึ่งในสี่นั้น วางหีบอยู่หลายใบ แต่ละหีบคล้องกุญแจไว้
หีบที่คล้องกุญแจ คาดว่าน่าจะบรรจุของสำคัญ
แม้ไร้หลักฐาน แต่สัญชาตญาณของจูชิงอวี๋บอกว่า ม้วนเอกสารที่เกี่ยวข้องกับคดีของจางเซิ่น อาจอยู่ในหีบที่คล้องกุญแจนั่นก็เป็นได้
กุญแจหีบ น่าจะอยู่ที่ตัวกู้เจา
อยู่ที่ใดเล่า?
โดยทั่วไปแล้ว ภายในสามก้าวย่อมมียาถอนพิษ บางทีอาจอยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือก็ได้
หรืออาจอยู่ที่ตัวกู้เจา มีความเป็นไปได้ว่าอยู่ที่ตัวเขามากกว่า
จะลุกไปค้นตัวกู้เจาโดยพลการ โดยปราศจากเหตุผลอันควรย่อมเป็นไปไม่ได้ อีกทั้งเขาตื่นตัวระแวดระวังนัก คราก่อนในโรงหมอ ทั้งที่หลับอยู่แท้ ๆ แต่นางเพิ่งเข้าใกล้เขาก็ตื่น หากนางลงมือ เขาคงจับได้เป็นแน่
หรือจะลองค้นดูบนโต๊ะเขียนหนังสือก่อนดี? ที่ทางแค่นั้นมองเห็นได้ถนัด ค้นแป๊บเดียวก็เสร็จ ขอเพียงนางมือไวพอ แผ่วเบาพอ ไม่รบกวนตำแหน่งของบนโต๊ะกู้เจา เขาก็คงไม่รู้
จูชิงอวี๋คงท่าเดิม หลับตาลง
คอยอีกสักครู่ รอให้เขาชินกับนางมากขึ้น รอให้เขาไว้ใจนางมากขึ้น
บัดนี้มิอาจรู้ว่าพวกเขาคุยกันข้างนอกนานเท่าใด หากกู้เจาหวนกลับมากะทันหัน จับได้คาหนังคาเขา นางก็จะสูญเสียท่าทีผ่อนปรนที่เขามีให้นางในตอนนี้ ถึงขั้นอาจถูกเขาขังไว้