ยิงห่านทุกวัน แต่กลับถูกห่านจิกตาเข้าให้
ไม่ว่าเหวินฉีจะไม่ยอมแค่ไหน ไม้ก็กลายเป็นเรือไปแล้ว ตอนนี้เธอได้แต่ภาวนาให้การตัดต่อตอนหลังราบรื่น เธอคิดๆ ดูแล้วพูดอีกว่า "ช่วงนี้นายไปหา ผู้จัดการจางให้มากขึ้น"
"เข้าใจครับ ช่วงนี้ผมจะไปคลุกคลีกับผู้จัดการจางให้มากขึ้น" หวังชวนรับคำอย่างฉับไว ต่อให้เหวินฉีไม่พูด เขาก็จะปรนนิบัติผู้จัดการใหญ่คนนี้ให้ดี เรื่องตัดจ้าวหนิงออกทั้งหมด ยังต้องพึ่งเขาอยู่
เมื่อเห็นว่าเขาไม่เข้าใจความหมายของตน เหวินฉีก็กัดฟันพูดว่า "นายไปบอกจางเย่ว่า ถ้าเขายอมให้ความร่วมมือ เรื่องของจี้ซู่หัว ฉันจะหาทางช่วยเขาเอง"
หวังชวนตกใจ รีบมองซ้ายมองขวา แล้วลดเสียงลง "พี่ฉี สัญญานี้ให้ไม่ได้นะครับ จี้ซู่หัวดูเหมือนจะสนิทกับลู่เจิ้งอี้ไม่น้อย จะสร้างศัตรูโดยใช่เหตุทำไม? แถมเมื่อก่อนพี่ไม่เคยทำเรื่องแบบนี้ด้วย"
"มาถึงขั้นนี้แล้ว ยังจะสนใจลู่เจิ้งอี้อีกทำไม?" เหวินฉีพูดอย่างเด็ดเดี่ยว "ขอแค่เขายอมปกป้องฉู่ซวง ฉันยอมจ่ายทุกราคา!"
เธอเงียบหายไปเกือบสองปีแล้ว 《ตำหนักลึก》เป็นทรัพยากรดีที่สุดที่เธอคว้ามาได้ ฉู่ซวงเป็นบทบาทบนจอที่ถูกใจคนดูมากที่สุดและมีโอกาสกลายเป็น บทคลาสสิกที่สุดตั้งแต่เธอเข้าวงการมา เธอจะยอมแพ้เด็ดขาด อย่าว่าแต่ส่งจี้ซู่หัวที่ไม่ใช่ญาติมิตรขึ้นเตียงจางเย่เลย ถึงกับให้เธอพลีตัวเอง เธอก็ไม่เสียดาย!
เมื่อเห็นว่าเหวินฉีตัดสินใจแน่วแน่แล้ว หวังชวนก็พูดว่า "เข้าใจแล้วพี่ฉี ในเมื่อพี่ให้สัญญาได้ถึงขนาดนี้ เรื่องนี้ถ้าผมจัดการแทนพี่ไม่ได้ ตำแหน่งผู้จัดการคนนี้ผมก็ไม่มีหน้าจะทำต่อแล้ว"