เดิมทีหลินเจิงรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่ลึกๆ ว่าตัวเองได้เปรียบที่จงอวี๋เข้าร่วมกองถ่าย แต่พอจ้าวหนิงวิเคราะห์แยกแยะให้ฟัง เธอก็เข้าใจขึ้นมาทันที “ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าเขาต้องการเรา ไม่ใช่เราต้องการเขาสินะ”
ละครแลกชีวิตจะไม่ต้องการเขาได้ยังไง เขามีกระแสความนิยมติดตัว ฝีมือการแสดงก็พอใช้ได้ ท่าทีที่กระตือรือร้นขนาดนี้บ่งบอกว่าในกองถ่ายเขาต้องขยันอดทนแน่ คุณหลินฉีถึงได้ยอมให้เขามาเซ็นสัญญาพรุ่งนี้อย่างง่ายดาย
“อีกอย่าง พอมีจงอวี๋ ผู้กำกับก็หาได้ง่ายขึ้นเยอะ คุณไม่เห็นเหรอว่าช่วงนี้คุณหลินฉีกลุ้มจนร้อนใจไปหมดแล้ว”
หลินเจิงพูดว่า ‘เรา’ แต่จ้าวหนิงพูดถึงละครแลกชีวิต หลินเจิงจึงจับสังเกตได้อย่างฉับไว “คุณยังไม่อยากร่วมงานกับเขาอยู่ใช่ไหม”
จ้าวหนิงเงียบไป หากจงอวี๋ทำร้ายตัวเธอจริง เธอก็วางแผนเอาคืนจนแก้แค้นสำเร็จ เรื่องนี้ก็ถือว่าจบกัน การฝืนความรู้สึกขยะแขยงไปร่วมงานกับจงอวี๋สักครั้งเพื่อละครแลกชีวิตก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ อย่างไรเสีย แฟนคลับจำนวนมหาศาลของเขาก็มีอยู่จริง พลังดึงดูดของเขาก็มีอยู่จริง
อดีตยอดนิยมที่มีฝีมือการแสดง หายากพอๆ กับแพนด้ายักษ์
แต่คนที่จงอวี๋ทำร้ายคือตัวละครเดิม ระหว่างพวกเขามีชีวิตคนหนึ่งคั่นกลางอยู่
เธอรับช่วงชีวิตของตัวละครเดิมมา บุญคุณยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ กำหนดแล้วว่าชาตินี้เธอกับจงอวี๋จะเป็นศัตรูกันตลอดไป
หลินเจิงเฉียบไวอย่างเหลือเชื่อในช่วงเวลาสำคัญ พอเห็นจ้าวหนิงเงียบ เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะโทรออกทันที
จ้าวหนิงกดมือเธอไว้แล้วถามว่า “คุณจะทำอะไร”
“โทรหาคุณหลินฉีไง ห้ามไม่ให้เธอเซ็นสัญญากับจงอวี๋”