“ช่วยพูดเข้าข้างจ้าวหนิงสักสองคำไม่ได้จริง ๆ เหรอ?”
หลินฟางปวดหัวจนแทบระเบิด จึงปลอบว่า “โธ่ แม่คุณ อยากช่วยพูดอะไรให้เธอล่ะ?”
ถานอวี้เจินพึมพำว่า “ก็พูดอะไรก็ได้สักสองคำ อย่างเช่นเธอถ่ายทำลำบากมากอะไรทำนองนั้น นายเห็นข่าวบนเน็ตหรือยัง?”
“ไม่เห็น”
“พูดดี ๆ หน่อยสิ!”
“ก็ได้ ดูนี่สิ” หลินฟางแชร์กระทู้ยอดนิยมให้เธอดู
《ตำหนักลึกกับมุมมองของฉันต่อองค์หญิงใหญ่ โดยเหวินเหวิน》
สองวันนี้กระทู้โจมตีองค์หญิงใหญ่ผุดขึ้นมาไม่หยุด ประเด็นหลักที่คนด่าก็คือเธอเป็นแม่หญิงสายรักแบบเลิกฟ้าประสาทดินที่สวมเปลือกนางเอกสายแกร่ง ภายนอกหยิ่งยโสเต็มที่ แต่ลึก ๆ แล้วกลับโลภอยากได้ความมั่งคั่งและความสุขสบาย
ถึงขั้นยั่วยวนฮ่องเต้เฉินตอนเข้าเฝ้า โดยไม่สนเลยว่าคนคนนั้นคือผู้ร้ายที่ทำลายบ้านเกิดเมืองนอนของเธอ
ทิ้งศักดิ์ศรีไป เพื่อรักษาชีวิตหรูหราและหน้าตาอันสูงส่งของตัวเองต่อไป
แต่พอฉันย้อนดูซีรีส์สี่ตอนแรก กลับพบว่าไม่ใช่แบบนั้นเลย
ตอนที่หนึ่ง ตอนองค์หญิงใหญ่ปรากฏตัว มีภาพระยะใกล้ของปิ่นประดับมุกที่ปักอยู่ข้างขมับ ลองเอาไปเทียบกับปิ่นที่ฮ่องเต้เฉินพระราชทานให้สนมลี่ดูสิ
ปิ่นของสนมลี่โดนเทียบจนกลายเป็นของโหลราคาถูกจากร้านขายส่งไปเลย
นั่นก็หมายความว่า ถ้าองค์หญิงใหญ่ต้องการใช้ชีวิตอย่างสุขสบายและมีหน้ามีตา เธอไม่จำเป็นต้องพึ่งพาการเข้าหอเลยสักนิด
ยังมีคนพูดอีกว่า อ้าว คนเราไม่ได้ต้องการแค่ชีวิตมั่งคั่งหรอกนะ อาจต้องการอำนาจก็ได้
แล้วการปรากฏตัวของท่านผู้พันหลินยังอธิบายอะไรไม่ได้อีกเหรอ? ใต้บังคับบัญชาของท่านผู้พันหลินมีคนอยู่ตั้งหลายร้อยคน เขายกองค์หญิงใหญ่เป็นนาย เต็มใจให้เธอสั่งการ ถ้าอยากได้อำนาจก็ไปหาเขาสิ
ถึงขั้นไม่ต้องเสี่ยงชีวิตไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้เฉินด้วยซ้ำ
อย่าบอกนะว่าเธอเข้าเฝ้าฮ่องเต้เฉินเพราะรักเขาหัวปักหัวปำ ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันขำตายเลย
ยิ่งไปกว่านั้น ลองดูตอนเธอพูดถึงฮ่องเต้เฉินสิ แววตาเต็มไปด้วยแผนการ ดูมีเสน่ห์ชะมัด
สรุปแล้ว บทองค์หญิงใหญ่ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่นอน ไม่มีทางเป็นคนโง่ที่หลงใหลความมั่งคั่ง
แนบภาพแคปหน้าจอความละเอียดสูง