จ้าวหนิงและคณะทั้งสามคนเพิ่งเดินเข้ามาในโถง ก็เจอกับผู้ช่วยผู้กำกับที่มารอรับ ลิฟต์พาพวกเธอขึ้นไปยังห้องประชุมชั้นแปด
ประตูลิฟต์เปิดออกก็เห็นซูลี่หว่าน
ซูลี่หว่านรู้สึกโล่งใจอย่างมากเมื่อเห็นเธอ มองสำรวจอยู่หลายรอบ ก่อนพยักหน้าพอใจ "ดีมาก กลับมาอย่างปลอดภัย เมื่อคืนเธอทำอะไรบ้าบิ่นแบบนั้น ฉันตกใจแทบตาย"
จ้าวหนิงอึ้งไป ก่อนพยักหน้าเรียก "พี่ซู"
ซูลี่หว่านทำเสียงดุอย่างเอ็นดู "เรียกพี่ซูทำไม ต่อไปเรียกพี่ลี่หว่านเหมือนฮั่นเจียงก็พอ"
ได้ยินเธอเอ่ยถึงฮั่นเจียง จ้าวหนิงถามขึ้นว่า "พี่ลี่หว่าน ฮั่นเจียง... เขาไม่มาหรอ?" ด้วยความที่ฮั่นเจียงห่วงใยเจ้าของร่างเดิม ไม่น่าจะไม่มาเลย
ซูลี่หว่านถอนหายใจเมื่อได้ยินคำถามนั้น "เรื่องของเขา ไว้คุยตอนเย็นเถอะ เรื่องที่เธอกับจงอวี๋บนเกาะ ฉันรู้หมดแล้ว เธอยังรับมือนักข่าวตอนนี้ไม่ไหว ฉันคุยกับทีมผู้กำกับแล้ว เราไปกันเดี๋ยวนี้เลย"
"ฉัน..."
ลู่เจิ้งอี้ยืนฟังอยู่ข้าง ๆ ตลอด ก็พูดขึ้นว่า "อืม ผมก็ไม่แนะนำให้คุณรับมือสื่อตอนนี้ รอให้กระแสเรื่องนี้ซาลงก่อนค่อยว่ากัน"
จ้าวหนิงพยักหน้าเงียบ ๆ จากเกาะกลับสู่โลกความจริง เธอกลับรู้สึกปรับตัวไม่ถูก
ลู่เจิ้งอี้มองเธออยู่สองสามครั้ง แล้วตบไหล่เธอเบา ๆ ก่อนพูดว่า "มีเรื่องอะไรตามผมได้"
"พี่จ้าวหนิง!" จี้ซู่หัวพุ่งเข้าไปกอดจ้าวหนิง และพูดว่า "ฉันได้มือถือแล้วจะแอดวีแชตเธอนะ อย่าลืมรับด้วย"
ซูลี่หว่านมองลู่เจิ้งอี้อย่างคลุมเครืออยู่สองที ก่อนพูดว่า "จ้าวหนิง รถอยู่ชั้นใต้ดินหนึ่ง เราไปกันเถอะ"
ขณะที่ซูลี่หว่านเพิ่งพาจ้าวหนิงจากไป ลิฟต์ประตูเปิดออก คนที่ออกมาคือหลี่อวี๋หมิงที่เพิ่งหลุดออกมาได้ เธอเห็นเพียงลู่เจิ้งอี้และจี้ซู่หัว รอยยิ้มของเธอก็จางหายไปทันที