อวี้ซูกินข้าวเที่ยงเสร็จ กำลังคิดจะไปเดินเล่นที่สวนหลังบ้าน อาบแดดย่อยอาหาร ก็ได้สายจากเพื่อนซี้หลินซวงซวง
พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของเธอ พรุ่งนี้คืนนี้ 7 โมง จัดงานฉลองที่ห้อง 808 สโมสรเม่ยเซ่อ
หลินซวงซวงคนนี้เป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของอวี้ซู หลินซวงซวงมีเพื่อนเยอะ แต่คนที่สนิทจริงๆ ก็มีแค่อวี้ซูคนเดียว
ตระกูลหลินทำธุรกิจหลักเกี่ยวกับวงการบันเทิงและภาพยนตร์ เป็นยักษ์ใหญ่ในวงการบันเทิง
คุณแม่ของเธอยังเป็นผู้จัดการชื่อดังที่ปั้นดาราดังๆ มาแล้วมากมาย ทั้งพระเอกนางเอกระดับจักรพรรดิจักรพรรดินี และดาวรุ่งพุ่งแรง หน้าตาของคนในครอบครัวก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ดีขึ้นไป
ตั้งแต่เด็ก พวกเธอเรียนโรงเรียนอนุบาลเดียวกันจนถึงมหาวิทยาลัย ห้องเดียวกัน สาขาเดียวกัน ตอนเด็กๆ อวี้ซูสวยมาก เหมือนตุ๊กตา หลินซวงซวงชอบเธอมาก อยู่ด้วยกันทุกวัน อวี้ซูเล่นกับเธอและเล่นกับเด็กคนอื่นด้วย แต่หลินซวงซวงไม่ยอม ต้องให้อวี้ซูเล่นกับเธอคนเดียว จะทำอะไรก็เอาอวี้ซูเป็นที่ตั้ง
ยังไงก็ตาม ทั้งคู่ก็สร้างมิตรภาพอันแน่นแฟ้นขึ้นมา หลินซวงซวงเป็นลูกไล่ที่ไร้สมองของอวี้ซู อวี้ซูพูดอะไรเธอก็เชื่อตามนั้น พอโตขึ้นมาหน่อย ก็มีผู้ชายมากมายมาหลงรักอวี้ซู มีบางคนที่ฝากให้หลินซวงซวงบอกต่อ ก็มีข่าวลือออกมาว่า หลินซวงซวงหน้าตาไม่สวยเท่าอวี้ซู ดูธรรมดาๆ อวี้ซูคบกับเธอก็แค่อยากหาคนมาเทียบข้าง เพื่อขับให้ตัวเองดูสวยขึ้น
อวี้ซูเห็นแล้วถึงแม้ภายนอกจะเย็นชาไม่ใส่ใจ แต่จริงๆ ก็แอบสังเกตสีหน้าและท่าทางของหลินซวงซวงอยู่ คอยดูปฏิกิริยาเธอ
ไม่กี่วันต่อมา หลินซวงซวงก็ไม่มาโรงเรียนจริงๆ ด้วย
ไม่ได้บอกอวี้ซูด้วย อวี้ซูเป็นฝ่ายตาม ถึงตอนนั้นเธอก็โทรหาหลินซวงซวงแล้ว แต่ไม่มีคนรับ
สองเดือนต่อมาได้เจอกันอีกที หลินซวงซวงทำศัลยกรรมแล้ว
เดิมทีก็ไม่ได้แย่อะไร แก้ไม่เยอะ ทำออกมาแล้วก็เป็นธรรมชาติดี ตอนนี้กลายเป็นสาวสวยตัวจริงไปแล้ว
ประโยคแรกที่หลินซวงซวงเจออวี้ซูคือ ดูสิ ตอนนี้ใครจะกล้าพูดว่าฉันไม่คู่ควรเดินไปด้วยกันกับเธอ
อวี้ซูฟังคำพูดนั้นแล้วมองหน้าหลินซวงซวงที่เปลี่ยนไปแต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนจนหมด ถึงกับงง ยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเบาๆ แล้วยิ้มบางๆ พูดว่า เปลี่ยนไปสวยขึ้นอีกแล้วนี่นา
ทั้งสองคนยังคงเป็นเพื่อนซี้ที่สนิทกันมาก อวี้ซูกับเธอ ตอนว่างๆ ก็ออกไปเที่ยวกินดื่มด้วยกัน
มองดูโทรศัพท์ที่เพิ่งวางสายไป อวี้ซูนึกขึ้นได้ พรุ่งนี้ตอนกลางคืน จะมีพวกหนุ่มไฮโซรวยๆ สาวสังคมไฮโซเซเลบมารวมตัวกันเยอะ
จริงๆ แล้วอวี้ซูมองข้ามรายละเอียดอย่างหนึ่งไป ในทุกๆ เรื่องเบื้องหลังมักจะมีคนตัวเล็กๆ ที่ไม่เด่นซ่อนอยู่ นั่นก็คือนางเอก——จงเฉียนลี่
ก่อนหน้านี้อวี้ซูไม่เคยสังเกต ปรากฏว่า หลายๆ ครั้ง ไม่ว่าจะที่ไหนเวลาไหน เธอก็กำลังเก็บเลเวลสะสมประสบการณ์อย่างเงียบๆ อยู่เสมอ
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง คืนนี้จงเฉียนลี่ก็ต้องอยู่ด้วย และได้รู้จักกับหนุ่มที่ตามจีบเธอคนแรก——หลินเซียว พี่ชายของหลินซวงซวง
หลินเซียวภายนอกเป็นเพลย์บอย ตอนแรกแค่อยากให้จงเฉียนลี่เซ็นสัญญาเข้าวงการบันเทิง แต่จงเฉียนลี่ผ่านการต่อสู้ดิ้นรนอยู่ท่ามกลางเหล่าคนร่ำรวยมา มีหูตากว้างไกล เธอรู้ว่า ในสายตาพวกเขา ดาราดังแค่ไหนก็เป็นแค่คนชั้นต่ำ
แค่พวกนักแสดง ต่อให้มีชื่อเสียงดังแค่ไหน ต่อหน้าพวกนายทุนพวกนี้ ก็เป็นได้แค่ของเล่นที่เรียกมาใช้ได้ตามใจ
พอได้เปิดโลกกว้าง จงเฉียนลี่ไม่ได้ต้องการความหรูหราตรงหน้า เธออยากเป็นชนชั้นสูงด้วยตัวเอง
เธอปฏิเสธหลินเซียว หลินเซียวด้วยนิสัยเพลย์บอย กลับเริ่มชอบใจจงเฉียนลี่ ต่อมาพอได้รู้จักกันมากขึ้นก็ตกหลุมรักเธอ และช่วยเหลือเธอหลายอย่าง ถึงแม้สุดท้ายพวกเขาจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ท้ายที่สุดหลินเซียวก็เพราะนางเอกคนนี้ได้กลับตัวเป็นคนดี เลิกเจ้าชู้
คิดถึงตรงนี้ อวี้ซูต้องพูดอีกคำหนึ่ง
ซีรี: "คุณผู้หญิง คุณกำลังคิดจะขัดขวางไม่ให้พวกเขาพบกันหรือเปล่าคะ?"
ในสมองอวี้ซูจู่ๆ ก็มีเสียงใสๆ ดังขึ้น ดึงสติเธอกลับมาได้
อวี้ซู: "จะไปขัดขวางทำไม เธออยากปีนให้สูงก็ปล่อยเธอปีนไปสิ"
อวี้ซูเดินขึ้นไปชั้นบน ไปที่ห้องแต่งตัวของตัวเอง สิ่งที่เห็นคือผนังรอบด้าน
ด้านหนึ่งแขวนกระเป๋า ด้านหนึ่งวางรองเท้า ด้านหนึ่งแขวนเสื้อผ้า อีกด้านวางเครื่องประดับต่างๆ เธอเดินวนดูห้องแต่งตัวยักษ์ใหญ่บานนี้ เลือกกระเป๋ารุ่นลิมิเต็ดที่สั่งทำพิเศษให้หลินซวงซวงหนึ่งใบ แล้วเรียกคนให้ห่อบรรจุภัณฑ์สวยงาม
อืม เอาอันนี้แหละ
มองดูคนใช้กำลังห่อกระเป๋าอย่างประณีต อวี้ซูก็นึกขึ้นได้ถาม: "คุณหนูเล็กๆ เลิกเรียนกี่โมง"
คนใช้ข้างๆ รีบตอบ: "คุณหนูเล็กๆ ปกติ 4 โมงก็เลิกเรียนแล้วค่ะ"
อวี้ซูดูเวลา 2:58
อึม จัดตัวหน่อย เดี๋ยวไปรับพวกเขากินข้าวข้างนอก: "เรียกเสี่ยวฉีมาทำผมแต่งหน้าให้หน่อยสิ เดี๋ยวฉันไปรับพวกเขาเลิกเรียนแล้วกินข้าวนอกบ้านด้วยเลย"
"ได้ค่ะ คุณผู้หญิง" อวี้ซูที่บ้านก็มีช่างแต่งหน้าส่วนตัวชื่อเสี่ยวฉี
ให้เสี่ยวฉีแต่งหน้าทำผมแบบไปข้างนอกทั่วไป เสื้อยืดสีขาวหลวมๆ กางเกงขาสั้นสีดำหลวมๆ คู่กับรองเท้าผ้าใบสีขาวคู่หนึ่ง ผมยาวตรงสีดำ ดูเป็นนักเรียนมหาวิทยาลัยสุดบริสุทธิ์
หลิวหมามองอวี้ซูแล้วยิ้มจนตีนกาขึ้น ดูใจดีมาก อดไม่ได้ที่จะพูด: "คุณผู้หญิงดูอายุน้อยมาก รู้สึกเหมือนเด็กสาวเพิ่งยี่สิบต้นๆ เลย" อวี้ซูได้ยินก็ยิ้มจนเห็นฟันแปดซี่ ตาหยีเป็นพระจันทร์เสี้ยว ยิ่งยิ้มยิ่งดูหวาน
ทำเอาเหล่าคนใช้มองจนตาค้าง คุณผู้หญิงสวยจริงๆ~
ขึ้นรถของคนขับตระกูลฉี ระหว่างทางไปโรงเรียนอนุบาล อวี้ซูกำลังดูร้านอาหารแถวๆ นั้นอยู่ จะกินหม้อไฟหรือปิ้งย่างดี เดี๋ยวค่อยถามพวกเขาว่าอยากกินอะไร
"คุณผู้หญิง ถึงแล้วครับ" คนขับจอดรถข้างทาง
อวี้ซู: "หืม? เร็วจังเลย?"
"ครับ ไม่ไกลและรถไม่ติด เลยเร็วหน่อย" ยังเหลือเวลาอีกสิบนาทีกว่าจะเลิกเรียน อวี้ซูคิดว่าจะนั่งเล่นโทรศัพท์ในรถรอพวกเขาออกมา
เฉากังคนขับเกาหัว ไม่รู้ว่าควรบอกคุณผู้หญิงดีไหม ว่าคุณครูจงบางทีก็มารับคุณหนูเล็กๆ เลิกเรียน กำลังลังเลอยู่ พอดีเห็นจงเฉียนลี่ลงมาจากรถ
เฉากังมองกระจกหลัง เห็นอวี้ซูนอนพิงเบาะหลังเล่นโทรศัพท์อยู่ ก็อ้าปากจะพูดแต่ก็หุบปากไป
อวี้ซูเหมือนจะรู้สึกได้ เงยหน้าขึ้น ไปสบตาเฉาหลุนคนขับพอดี
อวี้ซู: "มีอะไรเหรอ?"
เฉาอาเอะเอะอยู่พักหนึ่ง ก็ยังบอกอวี้ซูอยู่ดี: "คุณผู้หญิงครับ คุณครูจงมาแล้ว" พร้อมกับชี้ไปที่จงเฉียนลี่ที่ยืนรออยู่หน้าประตู ตอนนี้หน้าประตูมีผู้ปกครองทยอยมายืนรอแล้ว
อวี้ซูก็เห็นจงเฉียนลี่ในทันที เสื้อคลุมสีขาว ผมยาวตรงสีดำ มือทั้งสองข้างถือกระเป๋าแบรนด์ชาแนลอยู่ด้านหน้า
เหล่าผู้ปกครองที่ยืนรออยู่ข้างนอกล้วนแต่รวยๆ ฐานะดีทั้งนั้น
อวี้ซู: "เธอมาที่นี่รับพวกเขาเลิกเรียนทุกวันเลยเหรอ?"
เฉาอา: "ก่อนหน้านี้ก็มาบ้างเป็นครั้งคราวครับ บอกว่ามาสอนหนังสือให้พวกเขาแล้วก็รับกลับด้วยเลย"
อวี้ซู: "วันนี้ไม่ได้มีคอร์สเรียนไม่ใช่เหรอ?"