เฉิงเหมย์หัวถือของฝากสองถุงที่ซื้อมาจากสหกรณ์ค้า รีบไปยังจุดนัดพบ และได้พบกับจูเผิงที่รออยู่ที่นั่น
แม้ในใจจะรังเกียจหน้าตาของจูเผิงแค่ไหน แต่เฉิงเหมย์หัวก็ไม่มีวันเผยให้เขารู้
นี่คือผู้ชายที่มีคุณสมบัติดีที่สุดเท่าที่เธอจะหาได้ในตอนนี้ เธอต้องคว้าเขาไว้ และต้องยึดไว้ให้แน่น
ขอเพียงหัวใจของจูเผิงอยู่กับเธอ เรื่องพ่อแม่และครอบครัวของเขาก็ไม่ใช่ปัญหา
เฉิงเหมย์หัวสืบเรื่องของตระกูลจูมานานแล้ว รู้ว่าแม่สามีในอนาคตเป็นคนเห็นแก่ประโยชน์ คงไม่เห็นเธอเป็นลูกสะใภ้ที่เหมาะสม
แต่แล้วอย่างไรล่ะ
เท่าที่เธอรู้ ในบรรดาลูกชายสองคน แม่สามีในอนาคตให้ความสำคัญกับจูเผิง ลูกชายคนเล็กมากกว่า
ในบ้านก็มีเพียงจูเผิง ลูกชายคนเล็ก ที่อยู่กับผู้ใหญ่ ส่วนลูกชายคนโตแต่งงานแล้วก็ย้ายออกไป
เธอไม่รังเกียจเลยถ้าในอนาคตต้องอยู่กับพ่อสามีแม่สามี อยู่ด้วยกันน่ะดีเสียอีก จะได้มีคนทำกับข้าวซักผ้า เธอขี้เกียจลงมือเองจะตาย
เฉิงเหมย์หัวหรี่ตามองจูเผิงที่เดินเข้ามาหา ภาพชีวิตอันงดงามในอนาคตพลันปรากฏขึ้นตรงหน้า
เธอยื่นมือไปคล้องแขนที่จูเผิงส่งมาให้ แล้วพูดอย่างเอาใจว่า “ไปกันเถอะ อย่าให้คุณลุงคุณป้ารอนานเลย”
จูเผิงเชิดคางขึ้น พูดอย่างวางท่าว่า “ไม่เป็นไร เพิ่งผ่านไปแป๊บเดียวเอง เหมย์หัว วางใจเถอะ ฉันจะปกป้องคุณเอง”
ถ้าแม่จูได้ยินลูกชายพูดแบบนี้ ไม่รู้ว่าจะโมโหจนกระอักเลือดหรือเปล่า
ยังไม่ทันได้เจอหน้ากัน เขาก็จินตนาการไปแล้วว่าแม่ตัวเองเป็นแม่สามีใจร้าย
บรรยากาศในบ้านตระกูลจูตอนนี้ไม่ค่อยดีนัก แม่จู เชาฉินฟาง ซึ่งรักลูกชายคนเล็กที่สุด ได้สืบรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าลูกชายไปคบหากับผู้หญิงแบบไหน