ตอนที่ 26
เห็นทิศทางที่ป้าฮวาเดินจากไป เฉิงอิงก็ย่อตัวแล้ววิ่งตามไป
ยังไม่ทันที่สวี่ฮงจวินกับลินเหว่ยจะเอ่ยปากห้าม เฉิงอิงก็ทิ้งท้ายว่า “หนูจะไปดูคนเดียว พี่สี่กับพี่หงจวินรออยู่ตรงนี้นะ หนูไปคนเดียวสะดวกกว่า ผู้หญิงคนนั้นก็สู้หนูไม่ได้อยู่แล้ว หนูจะระวังตัวเอง”
พูดจบ เธอก็วิ่งหายไปไกลแล้ว สวี่ฮงจวินกับลินเหว่ยอยากดึงไว้ก็ไม่ทัน
อีกอย่างพวกเขาก็กลัวว่าถ้าทำเสียงดังเกินไป จะทำให้ป้าฮวาที่เดินจากไปไหวตัว อย่างนั้นคงไม่ดีแน่
สวี่ฮงจวินร้อนใจอยู่กับที่ “ปล่อยให้อิงจื่อตามไปคนเดียวอย่างนี้จริง ๆ เหรอ”
ลินเหว่ยถอนหายใจ “น้องเล็กอยากทำอะไร คนในบ้านนี้จะห้ามไหวได้ยังไง ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่าน้องจะระมัดระวังอย่างที่พูดไว้”
ทั้งสองคนร้อนใจและถอนหายใจอยู่ตรงนั้น แต่ก็ทำได้เพียงอดทนรอ เพราะกลัวว่าถ้าเดินไปเสียก่อน เฉิงอิงกลับมาแล้วจะหาพวกเขาไม่เจอ
แต่พวกเขาไม่ได้กังวลว่าเฉิงอิงจะหลงทางในป่าแห่งนี้ เพราะตอนเด็ก ๆ เฉิงอิงขึ้นเขากับสวี่ฮงจวินอยู่บ่อยครั้ง
ทั้งสองปรึกษากันอยู่พักหนึ่ง ตกลงว่าถ้าอีกสักพักเฉิงอิงยังไม่กลับมา พวกเขาจะออกตามหา ตอนนั้นถึงจะเจอป้าฮวาก็ไม่ต้องกังวลมากนัก
เฉิงอิงรู้ว่าพี่สี่กับพวกเขาต้องห้ามแน่ ถึงได้รีบวิ่งออกมาอย่างรวดเร็ว
ดวงตาของเธอเป็นประกาย เรื่องนี้มีโอกาสสูงมากว่าจะเป็นการจับสายลับนะเนี่ย
ในเมื่อเธอบังเอิญเจอเข้าแล้ว จะปล่อยผ่านไปเฉย ๆ ไม่ได้เด็ดขาด
แน่นอนว่าเหตุผลหนึ่งคือเธอมั่นใจในฝีมือตัวเอง อีกเหตุผลคืออีกฝ่ายมีแค่ป้าฮวาคนเดียว
ถ้าอีกฝ่ายมีคนมากกว่านี้ เธอคงไม่ทำอะไรบุ่มบ่ามแบบนี้แน่
เธอทะนุถนอมชีวิตตัวเองมาก เมื่อก่อนยังไม่เข้าใจ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าได้กลับมาใช้ชีวิตอีกครั้ง จะไม่เห็นคุณค่าของชีวิตได้อย่างไร
ถ้าใช้ชีวิตอย่างไม่ยั้งคิด ใครจะรู้ว่ายังมีโอกาสได้เริ่มต้นใหม่อีกหรือเปล่า
จากบทสนทนาของคนสองคนนั้น ฟังออกว่าพวกเขาเป็นพวกเดียวกัน และยังมีคนอยู่เบื้องหลัง ดูเหมือนจะซ่อนอะไรบางอย่างไว้ในป่าแห่งนี้