เชาฉินฟาง แม่ของจูเผิง ถูกคำพูดไร้ยางอายสุดขีดของเฉิงเหมย์หัวทำให้โกรธจนตัวสั่นไปทั้งร่าง อยากเรียกลูกชายมาให้เห็นกับตาว่าผู้หญิงคนนี้มีสีหน้าเช่นไร
เชาฉินฟางไม่อยากให้ผู้หญิงคนนี้ก้าวเข้าประตูบ้านตระกูลจูอย่างที่สุด จึงสะบัดมือของนังผู้หญิงชั้นต่ำออกอย่างแรง แล้วกดเสียงต่ำถามด้วยความโกรธว่า “ตกลงเจ้าต้องการอะไรถึงจะพอใจ งานสักตำแหน่งหรือ?”
ตอนนี้เธอยอมใช้ตำแหน่งงานชั่วคราวตำแหน่งหนึ่งจัดการไล่นังผู้หญิงคนนี้ไปก่อน ถึงตอนนั้นเธอก็มีโอกาสอีกมากที่จะเล่นงานมัน
งานหรือ เฉิงเหมย์หัวได้ยินแล้วก็หวั่นไหวอยู่ไม่น้อย แต่บนใบหน้ากลับเผยรอยยิ้มออกมาอีกครั้ง
นี่กลับยิ่งทำให้เธอไม่อาจยอมแพ้เรื่องจูเผิงได้ ดูสิ ยังไม่ทันได้ก้าวเข้าประตูบ้านตระกูลจู แม่สามีในอนาคตก็รับปากจะหางานให้แล้ว
ถ้าได้เป็นลูกสะใภ้ตระกูลจูจริง ๆ อยากได้งานสักตำแหน่งก็ไม่ใช่เรื่องยากแล้วหรือ
เธอต้องได้เข้าบ้านตระกูลจู และเธอก็ต้องได้งานด้วย
เฉิงอิงเห็นสีหน้าของเฉิงเหมย์หัวก็เดาความคิดในใจของอีกฝ่ายออก
เฉิงอิงคิดในใจว่า แม่สามีในอนาคตของพี่สองยังไงก็ให้ความสำคัญกับลูกชายตัวเองมากกว่า ตอนนี้จึงตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
เป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว ยังต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งด้วยหรือ
แน่นอนว่าต้องเอาทั้งสองอย่างสิ
เป็นอย่างที่คิด ครู่ต่อมาเธอก็ได้ยินเฉิงเหมย์หัวพูดเสียงเบาราวกับปีศาจว่า “คุณป้าคะ หนูจริงใจกับพี่เผิงมาก ความรู้สึกของหนูกับพี่เผิงเป็นสิ่งที่ประเมินค่าไม่ได้ คุณป้าอย่าทำให้ความรักที่งดงามที่สุดระหว่างพวกเราต้องมัวหมองเลยนะคะ”
อ้วก
เมื่อครู่ยังบอกว่าจะไปแจ้งความว่าจูเผิงทำเรื่องอย่างนั้นกับเธออยู่เลย พอครู่ถัดมากลับมาพร่ำพรรณนาว่าความรักระหว่างเธอกับจูเผิงยิ่งใหญ่เพียงใด