ตอนที่ 13
พอเห็นลุงสองฝ่ายแม่กับป้าสะใภ้ลุงมาถึง เฉิงอิงก็รีบวิ่งเข้าไปหา พลางร้องทักเสียงหวาน
เฉิงอิงไม่ยอมก้มหัวให้ใครหน้าไหน แต่พอเป็นเรื่องของกินแล้ว ทุกอย่างก็พูดคุยกันได้
สำหรับญาติทั้งสองฝ่าย คนบ้านเฉิงปากหวานพูดเพราะ แต่ผลประโยชน์ที่ได้จริงนั้นหาแทบไม่เจอ
ทางบ้านสวี่กลับไม่เหมือนกัน เฉิงอิงชอบแวะไปบ้านลุงสองฝ่ายแม่เป็นประจำ
เพราะทุกครั้งที่ไป ลุงกับป้าจะยัดของกินใส่กระเป๋าให้ ถ้าตรงกับเวลาอาหาร ก็ยังได้กินของมีเนื้ออีกนิดหน่อย
ถามหน่อยสิว่าเฉิงอิงจะลำเอียงทางความรู้สึกบ้าง จะผิดตรงไหน?
แน่นอนว่าไม่ผิดเลยแม้แต่น้อย
แม้แต่เงินอังฟาร์ตอนตรุษจีนในแต่ละปี บ้านลุงสองฝ่ายแม่ก็ให้มากกว่า
พอเห็นเฉิงอิง ความโกรธบนใบหน้าของลุงสองฝ่ายแม่ก็ลดลงไปเล็กน้อย
ลุงสองฝ่ายแม่ล้วงกระเป๋าตามความเคยชิน ตั้งใจจะให้ขนมหลานสาวตัวน้อย
แต่ผู้ชายตัวโตอย่างเขาจะพกขนมไว้ได้อย่างไร นอกจากบุหรี่แล้วก็ไม่มีอะไรติดตัว จึงคลำเจอธนบัตรห้าเจี่ยใบหนึ่ง แล้วยัดใส่มือเฉิงอิง “เอาไปซื้อของกินกับพี่สามกับพี่สี่นะ”
คนบ้านสวี่นับเฉพาะลูกที่สวี่ฮุ่ยเฟินให้กำเนิด เด็กสามคนนี้เท่านั้นที่มีสายเลือดเกี่ยวข้องกับบ้านสวี่
ยิ่งตอนนี้คนบ้านเฉิงทำเกินไปถึงขนาดนี้ ก็ยิ่งอย่าหวังว่าจะได้ผลประโยชน์จากบ้านสวี่
เฉิงอิงยิ้มจนเห็นเหงือก ตาหยีพลางพยักหน้ารัว “ขอบคุณค่ะลุง ขอบคุณค่ะป้า”
หม่าเยี่ยน ป้าสะใภ้ลุงสองฝ่ายแม่ ก็อดยิ้มไม่ได้ เด็กคนนี้ช่างน่าเอ็นดูจริง ๆ
สิ่งที่ป้าสะใภ้ลุงสองฝ่ายแม่ชอบที่สุดก็คือ เฉิงอิงเป็นเด็กหัวไว รู้ว่าใครดีกับตัวเองจริงก็ยืนอยู่ข้างคนนั้น
อีกอย่าง เธอก็ไม่เหมือนลินจวนกับลินเหว่ยที่เป็นห่อขนมปิดปาก ไม่ยอมปิดบังเรื่องของบ้านเฉิง