บทที่ 45
พี่ใหญ่แซ่จางจะเขียนเรื่องราวลงในจดหมายโต้ง ๆ อย่างนั้นหรือ เฉิงอิงไม่เชื่อหรอก
พอเปิดกระดาษจดหมายดูก็เป็นอย่างที่คิด ข้างในมีเพียงถ้อยคำไม่กี่คำที่เขียนหวัด ๆ ว่า
“เรื่องราวราบรื่นมาก ยังไม่มีเวลาเล่าให้ฟังต่อหน้า หลังจากนี้จะมีคุณหลี่คนหนึ่งอธิบายให้เธอฟังเอง อิงจื่อ”
จางเหมิงเยว่สงสัยเนื้อหาในจดหมายเหลือเกิน ว่าทำไมพี่ชายถึงมีจดหมายให้เธอเอามาส่งต่อให้เพื่อนสนิท
แต่เธอเป็นทั้งน้องสาวและเพื่อนสนิทที่มีหลักการ จึงไม่ได้เปิดดูแม้แต่ครั้งเดียวระหว่างทาง
คราวนี้เธอทนไม่ไหว ชะโงกหน้าเข้ามาดู เฉิงอิงไม่ได้ห้าม พี่ใหญ่แซ่จางก็ไม่ได้เขียนเรื่องที่ต้องปิดเป็นความลับไว้ในจดหมาย ใครจะดูก็ไม่มีปัญหา ยิ่งเป็นเพื่อนสนิทของเธอด้วยแล้ว
เฉิงอิงเปิดโอกาสให้เพื่อนสนิทดูได้เต็มที่
แต่ยิ่งดู จางเหมิงเยว่ก็ยิ่งผิดหวัง แค่นี้เองหรือ แค่นี้เอง!
นอกจากจะไม่ช่วยคลายความสงสัยแล้ว ยังยิ่งทำให้เธออยากรู้มากขึ้นไปอีก
จางเหมิงเยว่จับไหล่เฉิงอิงแล้วถามว่า “รีบบอกมาเลย เธอกับพี่ชายฉันมีความลับกันตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย ดีจริงนะ คนหนึ่งปิดบังน้องสาวที่สนิทที่สุด อีกคนก็ปิดบังเพื่อนสนิทที่สุด ฉันต้องการคำอธิบายจากพวกเธอสองคน”
เฉิงอิงหัวเราะเสียงดัง “พี่ชายกลับค่ายไปแล้ว เธอจะให้พี่ชายย้อนกลับมาอธิบายกับเธอได้ยังไงล่ะ”
เห็นเพื่อนสนิททำท่าจะโกรธจริง ๆ เฉิงอิงก็รีบปลอบ “เอาละ ๆ เรื่องนี้เกี่ยวกับความลับใหญ่ที่ฉันเคยเล่าให้เธอฟัง แล้วก็เกี่ยวกับงานที่พี่ชายเธอยุ่งอยู่ก่อนหน้านี้ด้วย แต่ตอนนี้ยังเปิดเผยไม่ได้ เข้าใจไหม อีกอย่าง พวกเราก็ต้องช่วยกันเก็บเรื่องนี้เป็นความลับด้วย”