เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ม่อตื่นแต่เช้า เขานอนตะแคงหนุนแขน จ้องมองคู่ของตนในอ้อมกอดอยู่พักใหญ่ ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง
ไป๋เจ๋ออยู่ในภวังค์กึ่งหลับกึ่งตื่น ลืมตาขึ้นมาอย่างมึนงง ยังง่วงงุนอยู่มาก เสียงจึงฟังดูเหนียวหนืด “ตื่นเช้าจังเลยนะ~”
ม่อลูบใบหน้านุ่มนิ่มของเขาเบา ๆ “เจ้านอนต่อเถอะ”
“อือ…” ไป๋เจ๋อเอนแก้มถูไถฝ่ามืออุ่นร้อนของเขา แล้วไม่นานก็หลับตาลงอีกครั้ง
ม่อจัดหาอาหารเช้าง่าย ๆ ให้ตัวเอง หลังจากกินเสร็จก็มุ่งหน้าไปใจกลางชนเผ่า เมื่อไปถึงก็พบว่ามีมนุษย์สัตว์อยู่ที่นั่นไม่น้อยแล้ว
นับตั้งแต่วันแลกเปลี่ยน ชนเผ่าจำนวนมากหลั่งไหลมาที่เผ่าเสือดาวดำเพื่อแลกเปลี่ยนสิ่งของ และทวีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ มักจะมาอุดอู้อยู่ตรงทางเข้าชนเผ่า ซึ่งไม่สะดวกอย่างยิ่ง
หัวหน้าเผ่าจึงตัดสินใจขุดถ้ำขึ้นหลายลูกตรงบริเวณทางเข้าชนเผ่า ไว้สำหรับเก็บภาชนะดินเผาที่เผาเสร็จแล้ว ทั้งตะกร้าสาน ลอบดักปลา รวมถึงของจำพวกผงทำความสะอาดฟัน แปรงสีฟัน เทียนไข และเครื่องปรุงรส
และต่อเติมสร้างเพิงพักหลังใหญ่ ซึ่งใช้เป็นทั้งสถานที่ค้าขาย และให้คนต่างเผ่ามาพักแรมชั่วคราวได้ เท่ากับแยกพื้นที่ออกจากเขตอยู่อาศัยของชาวเผ่า เพื่อลดปัจจัยเสี่ยงแฝงที่ไม่จำเป็น
ช่วงสายไป๋เจ๋อก็ไม่ได้อยู่เฉย เขาหาเถาวัลย์ที่ผ่านการตกแต่งแล้วมาได้กองหนึ่งกับหนังวัวผืนใหญ่สองผืน ก้มหน้าก้มตาสาน แล้วเย็บผูกมัด ประดิษฐ์เปลญวนที่แข็งแรงขึ้นสำเร็จหนึ่งผืน ซึ่งผูกไว้ระหว่างต้นไม้สองต้นนอกถ้ำพอดี จะนั่งหรือนอนก็ได้
เจว๋ยกับซีกลับมาจากจับปลาเล็กกุ้งน้อยแถวลำธาร เห็นเปลญวนใต้ต้นไม้ ก็พากันเข้าไปใกล้ สัมผัสด้วยความอยากรู้