กะละมังแล้วกะละมังเล่าของกุ้งมังกรตัวน้อยถูกยกออกจากหม้อ มีทั้งรสเผ็ดหอม รสเผ็ดน้อย รสกระเทียม รสซีอิ๊ว ครบรสหลากหลาย เรียงรายเป็นแถวยาว บะหมี่ที่ต้มสุกแล้วถูกใส่ลงไปคลุกเคล้า ดูดซับน้ำซุปสีแดงสดจนอิ่ม
เนื้อย่างเสียบไม้ที่ดังฉ่า ถูกหยิบขึ้นมาทีละกำมือ กองเป็นภูเขาเล็ก ๆ อย่างรวดเร็ว ทั้งเนื้อย่างชิ้นโต ปลาย่าง ปีกไก่ย่าง เต้าหู้แห้ง มันฝรั่งแผ่น... แม้แต่ขนมปังย่างก็มี
เหยียนอดใจไม่ไหว โยนเข้าปากไปหนึ่งตัว เดิมทีจะดูดซดรสชาติก่อน แต่สุดท้ายก็กลั้นไม่อยู่ กร้วมกร้วม กินเข้าไปทั้งเปลือกทั้งเนื้อ ส่งลงท้องไปเลย
ตอนที่ซีเตรียมจะทำตาม ไป๋เจ๋อก็รีบห้ามเขาไว้ หยิบขึ้นมาหนึ่งตัว แกะเปลือกออกอย่างรวดเร็ว "กินแบบนี้"
ซีได้ลิ้มรสแล้ว ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นทันใด เลียมุมปากด้วยความเหลือเชื่อ "กุ้งมังกรอร่อยมาก!"
ไป๋เจ๋อแกะอีกตัว ป้อนใส่ปากเจว๋ย
ซีเอียงหัวถาม "เจว๋ย อร่อยมากไหม"
"อืม อร่อยมาก" เจว๋ยดึงเขา "ไปล้างมือ"
พอหันมาเห็นม่อ ไป๋เจ๋อก็จงใจเลือกตัวที่ใหญ่ที่สุด แกะเปลือกยิ้มแย้ม ยัดใส่ปากเขา แล้วยกนิ้วมือมันวาวขึ้นมา ใช้ข้อศอกแตะเขาเบา ๆ "ไป กินข้าว"
ม่อยกเบาะหญ้ามา "เจ้านั่งนี่"
ไป๋เจ๋อยิ้ม หยอกเขา "ทำไมถึงเอาใจใส่ขนาดนี้"
ม่อนั่งลงข้างไป๋เจ๋อ คีบกุ้งมังกรใส่จานให้ "ข้าแกะให้เจ้า"
ทุกคนตกเป็นเชลยของความอร่อยของกุ้งมังกรไปแล้วอย่างชัดเจน ชั่วขณะนั้น ในถ้ำทั้งถ้ำเต็มไปด้วยเสียงชื่นชมดังขึ้นเป็นระลอก