ไป๋เจ๋อรู้สึกผิด จึงนวดให้ม่อเบา ๆ หลังจากสัมผัสได้ว่ามันยังทำงานได้เป็นปกติ ก็แอบถอนหายใจโล่งอก ยังดีที่สัมผัสยังไม่มีปัญหา ยังแข็งตัวได้
ม่อลุกพรวดขึ้นมา คว้าข้อมือไป๋เจ๋อไว้ พลางหลุดเสียงหอบต่ำออกมาจากลำคอ
ขณะที่ร่างกำยำอุ่นผ่าวกำลังจะคร่อมลงมา ไป๋เจ๋อก็รีบยกเข่าขึ้นยันอกของเขาไว้ น้ำเสียงอ่อนหวานว่า "ม่อ ข้าหิวแล้ว"
"หิวมาก"
ในถ้ำเงียบไปชั่วอึดใจ ม่อก็กัดไปที่ข้างคอของไป๋เจ๋ออย่างแม่นยำ จากนั้นก็ปล่อยมือ พลิกตัวลงจากเตียง
ไป๋เจ๋อได้ยินเสียงสวมเสื้อผ้า เขาลุกนั่งตาม มือทั้งสองคลำไปในความมืดเบื้องหน้า "เจ้าไปไหน"
ม่อหยิบหนังมนุษย์สัตว์ขึ้นมาผูกเอวตามสบาย "ในหม้อมีข้าวอยู่ ข้าจะไปอุ่นให้"
"ข้าอยู่เป็นเพื่อนเจ้า" ไป๋เจ๋อพูดพลางจะขยับไปที่ขอบเตียงหิน
"ไม่ต้อง เดี๋ยวก็เสร็จ" มือใหญ่และแข็งแรงข้างหนึ่งกดเขาให้นั่งลงดังเดิม
"ไม่ต้องอุ่นมากนะ ข้ากินไม่หมด"
"อืม"
ประตูดังเอี๊ยดอ๊าด จากนั้นก็เกิดเสียงดังเปรี๊ยะจากฟืนที่กำลังไหม้ แสงไฟสาดส่องเข้ามาจากปากถ้ำ เงาบนผนังหินไหวโอนเอนไปมา
ไป๋เจ๋อนั่งขัดสมาธิบนเตียง กำลังคิดว่าจะทำเทียนอย่างไร ตอนนี้อากาศอุ่นขึ้นแล้ว กลางคืนไม่ต้องก่อไฟ แต่ในถ้ำมืดสนิทไร้แสงสว่าง ก็ไม่ค่อยสะดวกนัก
ตอนม่อเข้ามา ในมือถือจานใบใหญ่ ข้างในมีไข่ปอกเปลือกสองฟอง มันหวานนึ่งหนึ่งหัว และเห็ดผัดเนื้อ
ในถ้ำมีโต๊ะด้วย ไป๋เจ๋อห่อเสื้อผ้าเข้าร่างแล้วก็เดินดมกลิ่นเข้ามาใกล้ "หอมจัง"