“ท่านเจ้าสำนัก ใจเย็นก่อนขอรับ ข้าไม่ใช่คนมักง่ายเช่นนั้น...”
สำนักไท่เสวียน
เรือนพักศิษย์งานคลุกฝุ่น
ภายในห้องเล็กเรียบง่ายห้องหนึ่ง
สตรีเลอโฉมผู้ไร้ที่ติ รูปร่างงามล้ำ จับแขนเรียวทั้งสองดุจหนวดหมึกเกาะเกี่ยวรอบคอของเย่ฉางเทียนไว้แน่น
สตรีเลอโฉมนั้นหาใช่ใครอื่นไม่ หากแต่คือเซี่ยชิวสุ่ย เจ้าสำนักงามเย็นเยือกผู้สูงส่งแห่งสำนักไท่เสวียน
เผชิญใบหน้างามล้ำที่อยู่แค่เอื้อมของเซี่ยชิวสุ่ย เย่ฉางเทียนมึนงงงวยอยู่อึดใจใหญ่
เดิมทีเขาคือมนุษย์เงินเดือนตรากตรำคนหนึ่งบนโลกมนุษย์ เพียงเพราะแรกหนุ่มไม่รู้จักคุณค่าของปราณไต วัยอ่อนยังกลับเป็นพ่อค้าส่งน้ำนมผู้ช่ำชอง สตรีที่คบหาก็มักรังเกียจเตือนรำคาญ
วันนี้ผ่านตลาดพื้นดินแห่งหนึ่ง เจ้าของแผงลอยแนะคัมภีร์หยินหยางจ้าวฮว่าให้เขาเล่มหนึ่ง
เล่าลือว่าฝึกปรือคัมภีร์หยินหยางจ้าวฮว่าแล้ว จะสามารถทำให้เขามังกรคะนองเสือปราด พลังยุทธ์ทะลักทะลวง
เย่ฉางเทียนลองใจด้วยความคิดอยากลองสักตั้ง ซื้อคัมภีร์หยินหยางจ้าวฮว่ากลับไป
ผู้ใดจะรู้ เพียงฝึกตามคัมภีร์หยินหยางจ้าวฮว่าเท่านั้น คัมภีร์ก็ผุดวาบสู่ห้วงสมองเขาโดยตรง จากนั้นก็นำพาเขาข้ามภพสู่โลกเทพยุทธ์นี้อย่างประหลาดพิสดาร กลายเป็นศิษย์งานคลุกฝุ่นผู้มีชื่อแซ่เดียวกันในสำนักไท่เสวียน
ยังไม่ทันปรับตัวกับสถานะใหม่นี้ เซี่ยชิวสุ่ยก็พลันทะลวงเข้าห้อง โผตรงสู่ในอ้อมแขนเขาอย่างฉับพลัน
“ท่านเจ้าสำนักนี่ต้องพิษเสน่หากำหนัดหรือ?”
เย่ฉางเทียนกวาดตาผ่านร่างของเซี่ยชิวสุ่ย
ใบหน้าแดงเรื่อ แววตาเลื่อนลอย
แค่มองก็รู้ว่าถูกวางยา!
มองภาพเร้าใจของเซี่ยชิวสุ่ย เย่ฉางเทียนอดกลืนน้ำลายอย่างห้ามไม่อยู่ บีบบังคับจิตใจระงับแรงกระตุ้น
แม้ในใจจะหวั่นไหว แต่ก็หาได้มีใจกล้าพอไม่
นางนี่คือเจ้าสำนักงามเย็นเยือกแห่งสำนักไท่เสวียน ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ขั้นกำเนิดทารก
หากเกิดอะไรขึ้นจริง รอให้เซี่ยชิวสุ่ยฟื้นสติได้ นางรู้ว่าเขาทำลายความบริสุทธิ์ของนาง เช่นนั้นแล้วจะไม่ฟาดฟันเขาเป็นสองท่อนหรือ?
“ท่านเจ้าสำนัก ตื่นเร็วเข้า ท่านทำเช่นนี้มิได้...”
เย่ฉางเทียนรวบรวมสมาธิ เอ่ยเรียกเสียงฉับพลัน
เสียงเรียกของเย่ฉางเทียน ทำให้ในแววตางามของเซี่ยชิวสุ่ยคลายคืนความสดชื่นกระจ่างอยู่บ้าง
นางผลักเย่ฉางเทียนออกอย่างแรง ก้าวนั่งขัดสมาธิอย่างรวดเร็ว บีบบังคับพิษเสน่หาที่กระตุ้นประสาทตนไม่หยุดหย่อนนั้นอย่างสุดกำลัง เก็บงำสติสุดท้ายไว้ เอ่ยกับเย่ฉางเทียนว่า:
“เจ้านามใด?”
เย่ฉางเทียนรีบตอบ: “ท่านเจ้าสำนัก ข้านามว่าเย่ฉางเทียน เป็นศิษย์งานคลุกฝุ่นแห่งสำนักไท่เสวียน”
“เย่ฉางเทียน รีบไปวังหลีหั่ว เชิญท่านปรมาจารย์วางเพลิงหงเฟิ่งเอ๋อร์มาแทนข้าเร็ว!”
เซี่ยชิวสุ่ยกัดฟันกรอด ออกคำสั่งแก่เย่ฉางเทียน
เย่ฉางเทียนมองเซี่ยชิวสุ่ยแวบหนึ่ง กล่าวยิ้มเจื่อน: “ท่านเจ้าสำนัก ข้าเป็นเพียงศิษย์งานคลุกฝุ่น จะมีสิทธิ์อะไรไปวังหลีหั่ว ต่อให้ข้าจะไปได้จริง ท่านจะทนทานต่อไปไหวหรือ?”
สีหน้าเซี่ยชิวสุ่ยมืดทะมึนเหมือนน้ำจะหยด
ไม่นานมานี้
นางล่วงรู้ร่องรอยของมารเฒ่าเทียนหยางแห่งวังหมื่นมาร ไล่ติดตามสังหารมารเฒ่าเทียนหยางนั่น แต่ผลเพราะประมาทจึงติดกับซุ่มโจมตีของอีกฝ่าย ต้องพิษเสน่หาชนิดร้ายกาจอย่างยิ่ง
เซี่ยชิวสุ่ยได้แต่บังคับจิตกดพิษเสน่หาไว้ กลับสู่สำนักไท่เสวียนเป็นที่แรก
เพียงแต่...
เซี่ยชิวสุ่ยยังไม่ทันไปวังหลีหั่วตามตัวหงเฟิ่งเอ๋อร์เพื่อถอนพิษ พิษเสน่หาก็พลันระเบิดเต็มที่
จังหวะที่สติสุดท้ายยังดำรงอยู่ เซี่ยชิวสุ่ยร่อนลงที่ยอดเขาศิษย์งานคลุกฝุ่น สุ่มหาห้องหนึ่งทะลวงเข้าไป
แม้ตอนนี้เย่ฉางเทียนช่วยปลุกสติสักนิดของนางตื่นขึ้น
แต่โดยแท้นางค้ำจุนต่อไปได้ไม่นานนัก
ยอดเขาศิษย์งานคลุกฝุ่นกับวังหลีหั่วบนยอดเขาหลัก ยังห่างกันอยู่ช่วงหนึ่ง
เย่ฉางเทียนเป็นเพียงศิษย์งานคลุกฝุ่นขั้นฝึกปราณชั้นหนึ่ง แม้จะถือตราสัญลักษณ์ของนางไปยังวังหลีหั่วเดี๋ยวนี้ รอให้หงเฟิ่งเอ๋อร์ได้รับข่าว เกรงว่าผักเหลืองคงเย็นชืดแล้ว
ส่วนนางตอนนี้ทุ่มกำลังกดพิษเสน่หาเต็มที่
หากขยับพลังเวทในกายไปมา เกรงว่าสติสุดท้ายจักถูกกลืนหายในพริบตา ไม่สามารถติดต่อหงเฟิ่งเอ๋อร์ได้เลย
สำคัญที่สุด
เซี่ยชิวสุ่ยรับรู้ได้เลาๆ ว่า พิษเสน่หาที่ตนต้องครานี้ประหลาดยิ่งนัก ถึงเป็นหงเฟิ่งเอ๋อร์ก็ยังมิอาจไขกระจ่างได้
“ให้เจ้าไปก็ไป ไฉนมีวาจามากมายก่ายกองนัก!”
เซี่ยชิวสุ่ยใช้แววตาดุดันราวสังหารจับจ้องเย่ฉางเทียน: “ถ้าเจ้ายังไม่ไปอีก เชื่อหรือไม่ว่าตอนนี้ข้าจะฆ่าเจ้าเสีย?”
นางใกล้กดพิษไว้มิอยู่แล้ว
ไร้เย่ฉางเทียน บุรุษผู้เป็นชายในห้องนี้ นางอาจพอทนทานต่อไปได้บ้าง
หากปล่อยให้บุรุษรูปงามอย่างเย่ฉางเทียนพร่างพราวผ่านตาไปมาเช่นนี้ เกรงว่านางจักสิ้นสติโผเข้าหาอีกครั้ง
มิอาจทิ้งบุรุษนี้ไว้ในห้องได้!
ร่างกายและวรยุทธ์ในตัวนางล้วนพิเศษอย่างยิ่ง
ยอมตายดีกว่า นางจะไม่มีทางเสียพลังหยินบริสุทธิ์เด็ดขาด!
“...”
เย่ฉางเทียนพลันรู้สึกเพียงว่าสันหลังวาบเยียบเยือก
หากยังไม่ไปอีก เซี่ยชิวสุ่ยจะไม่ลังเลฟันฟาดดาบข้ามาแน่
ออกจากห้อง
แต่แรกเย่ฉางเทียนอยากทำตามวิถีมนุษย์ รอคอยโองการสวรรค์ ไปส่งข่าวให้เซี่ยชิวสุ่ย ณ วังหลีหั่ว
ทว่าภายในห้วงสมองกลับมีพลังลึกลับบางอย่างคอยผลักดันให้เย่ฉางเทียนเอาแต่อยู่ต่อ ถึงขั้นพุ่งทะลวงเข้าห้องไปจัดการเซี่ยชิวสุ่ยเสีย
เย่ฉางเทียนพยายามสุดกำลังจะสะกดกลั้น แต่กลับยากยิ่งจะกดทับแรงกระตุ้นรุนแรงนั้นได้
ไม่นานนัก
เย่ฉางเทียนก็พบว่า
ต้นตอของพลังนี้ดูเหมือนมาจากคัมภีร์หยินหยางจ้าวฮว่าในสมองนั่นเอง!
นับแต่ข้ามภพมา ตำราโบราณเล่มที่ซื้อจากแผงลอยนี้ก็ประหลาดนักมาปรากฏในห้วงสมองของเย่ฉางเทียน
เขายังได้รับข้อมูลมากมายเกี่ยวกับคัมภีร์หยินหยางจ้าวฮว่า
คัมภีร์หยินหยางจ้าวฮว่า!
นี่คือวิชาฝึกคู่ชิงฟ้าดินประสาน
ฝึกปรือวิชานี้ ไม่ต้องพึ่งรากจิตวิญญาณ ไม่ต้องอาศัยพรสวรรค์ ไม่ต้องเข้าใจธรรมะ เพียงผ่านการฝึกฌานคู่ ก็สามารถยกระดับพลังได้ไม่สิ้นสุด!
คู่ฝึกฌานยิ่งพรสวรรค์สูง พลังยิ่งแกร่ง ได้รับผลดีใหญ่หลวงเท่านั้น
เซี่ยชิวสุ่ยเป็นถึงเจ้าสำนักแห่งสำนักไท่เสวียน ไม่เพียงแต่พรสวรรค์สะเทือนฟ้า ทั้งยังเป็นยอดฝีมือขั้นกำเนิดทารกที่อายุน้อยสุดของสำนักไท่เสวียน!
หากได้ฝึกครั้งหนึ่งกับเซี่ยชิวสุ่ย เช่นนั้นจะไม่ก้าวกระโดดทะยานหรือ?
เย่ฉางเทียนปล้ำสู้กับใจตนเอง
เอา หรือ ไม่เอา?
ด้วยเป็นคนไร้ค่าที่มีรากจิตวิญญาณเทียม
เย่ฉางเทียนมาสำนักไท่เสวียนได้สามปี กำลังฝึกตนหยุดนิ่งอยู่ที่ขั้นฝึกปราณชั้นหนึ่ง ภายในสำนักไท่เสวียนเขาได้รับแต่ความอัปยศและถูกสบประมาท
ถึงขั้นคู่หมั้นยังดูแคลนเขา ถึงกับโผเข้าหาอ้อมอกบุรุษอื่น หมายถอนหมั้นกับเขา
เย่ฉางเทียนจะยอมจำนนได้หรือ?
แล้วยามนี้
คัมภีร์หยินหยางจ้าวฮว่า ใช่หรือไม่คือวิชาที่สร้างมาเพื่อคนไร้ค่ารากจิตวิญญาณเทียมอย่างเขา!
เพียงเขาทะลวงสู่ห้อง ฝึกสำเร็จสักครั้งกับเซี่ยชิวสุ่ย บางทีอาจพลิกฟ้าปรับชะตา!
“บัดซบ ลองสักตั้ง!”
เย่ฉางเทียนขบริมฝีปาก
คนใจถึงท้องอิ่ม คนขลาดอดตาย
หากเขาไปตอนนี้ พิษเสน่หาของเซี่ยชิวสุ่ยมิอาจคลี่คลายทันการณ์ เกรงจะยากรอดตาย
บัดนี้ทะลวงเข้าไป อย่างน้อยก็ช่วยชีวิตเซี่ยชิวสุ่ยไว้ได้
ถึงตอนนั้น
อย่างเลวเขาก็เป็นผู้มีบุญคุณช่วยชีวิตเซี่ยชิวสุ่ย
เซี่ยชิวสุ่ยคงไม่สังหารเขา ผู้มีบุญคุณช่วยชีวิตลงจริงกระมัง?
แม้ถูกปลิดชีพจริง แต่ได้มีวาสนาค่ำคืนร่วมหอกับสตรีเลอโฉมเช่นนี้ ก็ไม่เสียชาติเกิดที่ข้ามภพครั้งนี้!
เย่ฉางเทียนไม่ลังเลอีกต่อไป ผลักประตูห้องอย่างแรง พุ่งทะลวงเข้าสู่ห้อง...