วันที่ 4 กรกฎาคม ท้องฟ้ามืดครึ้มลงอย่างสมบูรณ์แล้ว
อุณหภูมิเริ่มลดลง เหลือประมาณ 17 องศา
ฉันเริ่มสวมเสื้อคลุมที่หนาขึ้น
ออกไปเที่ยวครั้งหนึ่งใช้เงินไป 17,000 หยวน ในมือยังเหลืออีก 34,000 หยวน (เงินซื้อเนื้อหมูแยกเก็บไว้ต่างหาก ไม่ได้นับรวมด้วย)
ถึงเวลาสำรองเสบียงรอบสุดท้ายแล้ว
ฉันไปตลาดในเมืองเล็ก ๆ
ท้องฟ้าหม่นหมอง ลมพัดขยะบนพื้นปลิวว่อน ทำให้ตลาดทั้งแห่งดูซบเซา
บรรยากาศแบบนี้ชวนให้นึกถึงฤดูใบไม้ร่วง ทั้งที่ตอนนี้เพิ่งเข้าสู่ต้นฤดูร้อน
คนมาเดินตลาดก็มีไม่มาก พ่อค้าแม่ค้าที่ตั้งแผงต่างคุยกันเรื่องอากาศที่จู่ ๆ ก็เย็นลง
ฉันเจอร้านขายลูกไก่ ตั้งใจว่าจะเลี้ยงทั้งหมด 8 ตัว แต่กลัวว่าจะมีตัวตายระหว่างทาง เลยซื้อทั้งตัวผู้ตัวเมียรวม 12 ตัว
ลูกไก่ราคาไม่แพง ตัวละ 3 หยวน
พวกมันถูกใส่ไว้ในกล่องกระดาษ ปากเล็ก ๆ สีเหลืองอ่อนส่งเสียงเจี๊ยบ ๆ ไม่หยุด
น่ารักจริง ๆ
เจ้าของร้านถามว่าฉันอยากเลี้ยงไก่ดำสักสองสามตัวไหม ตัวละ 5 หยวน ฉันลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
ไก่ดำมีคุณค่าทางโภชนาการสูง
เลี้ยงจนโตแล้วคงทำใจฆ่าไม่ลง แต่ถ้าวันสิ้นโลกยังดำเนินต่อไปจริง ๆ ก็จำเป็นต้องฆ่าไก่กินเนื้อ
สุดท้ายฉันเลยซื้อเพิ่มอีก 8 ตัวให้ครบจำนวนพอดี
เจ้าของร้านยังขายรางอาหารไก่กับที่ให้น้ำด้วย
พอฟังคำอธิบายของเขา ฉันก็พบว่าที่ให้น้ำนั้นน่าสนใจมาก
เติมน้ำใส่ขวดที่คว่ำอยู่ด้านบน พอลูกไก่กินน้ำในรางไป น้ำจากขวดที่คว่ำอยู่ก็จะไหลลงมาเติมเอง