เมื่อเพลงปิดฉากลงในโน้ตสูงสุดที่ร้อนแรงที่สุด ภาพถ่ายทอดสดก็สลับมาที่ฝั่งเจ้าซานเหอและพวก
เจ้าซานเหอชื่นชมว่า
“โน้ตสูงสุดไล่ขึ้นไปถึง B5 นักร้องหญิงสายฝีมือทั่วไปจะร้องขึ้นไปถึงก็ถือว่าไม่ง่ายแล้ว……”
“ที่น่าตกตะลึงกว่านั้นคือ หลี่ฮวนเกอในระดับเสียงสูงแบบนี้ ไม่เพียงทำให้คำว่า ‘ไม่ต่างไม่แตกต่าง’ สี่ตัวอักษรนั้นชัดเจนเด่นชัด แต่ยังควบคุมสีหน้าได้ไม่แตกพล่านอีกด้วย……”
“ทั้งความสามารถในการควบคุมสีหน้าและระดับเสียงแบบนี้ ในประเทศ……แม้แต่ในบรรดานักร้องหญิงทั่วโลก ก็สุดๆ อยู่ในกลุ่มแนวหน้าสุดของโลกแน่นอน!”
หลินตั๋ว ชิวเหยียน และหลี่ชีเย่ พยักหน้ารับทั้งคน
หลินตั๋วกล่าวว่า
“ช่วงเสียงกว้างเกือบสามออกเทฟแล้ว……นี่มันแปลว่ายังไง?”
“คนทั่วไปที่ฮัมเพลงเล่นในชีวิตประจำวัน ปกติอยู่แค่มากกว่าหนึ่งออกเทฟนิดหน่อย สมาชิกคณะประสานเสียงต้องมีช่วงเสียงอย่างน้อยหนึ่งออกเทฟครึ่ง ส่วนนักร้องเดี่ยวมืออาชีพต้องถึงสองออกเทฟขึ้นไปถึงจะรับงานได้”
“ส่วนสามออกเทฟนี่ คงมีแต่นักร้องหญิงโซปราโนแบบคาลเลอราเท่านั้นที่กล้าท้าทาย คนทั่วไปทำได้แค่มองตาค้าง”
ชิวเหยียนและหลี่ชีเย่พยักหน้า ความเคารพนับถือต่อเสิ่นฉีในใจก็ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง
“เพลงนี้เทียบกับ OST สายพานการผลิตธรรมดา หรือเพลงป๊อบทั่วไปแล้ว ถือว่าหาได้ยากมาก ทั้งพลังสะเทือนใจและแรงกระแทกที่ให้ความรู้สึกก็รุนแรงมาก”
“ท่วงทำนองไม่ได้ซับซ้อน ยังใช้วิธีแต่งแบบท่อนเดียว แต่นี่คือ ‘หลักใหญ่ยิ่งเรียบง่าย’ จริง ๆ!”
ฉางเฟิงและอีกสองคนแท้จริงไม่อยากชื่นชมหลี่ฮวนเกอเลยสักนิด แต่ครั้งนี้พวกเขาก็พ่ายแพ้ให้กับการแสดงที่สะเทือนใจของเธอจริง ๆ