"ฉันจะไปด้วย!"
"ฉันต้องไปกับนาย!"
เสิ่นเสี่ยวคุนกอดแขนเสิ่นฉีไว้แน่น สีหน้าจริงจังเป็นพิเศษ
"ในฐานะลูกนาย ฉันต้องซึมซับและฝึกฝนความมุ่งมั่นแบบนี้ตั้งแต่เด็ก!"
"เพราะงั้นฉันต้องไปกับนาย!"
เสิ่นฉีดูจะลำบากใจเล็กน้อย "แต่..."
เสิ่นเสี่ยวคุนพูดอย่างเข้าใจ "นายสบายใจได้! ฉันจะอยู่ห่างๆ! ไม่ให้พวกนั้นเห็นเด็ดขาด!"
เสิ่นฉีถึงได้พยักหน้ารับปาก
ตอนนี้ข้อความบนหน้าจอแตกฮือกันใหญ่
ไม่ใช่สิ... เสิ่นฉีคิดอะไรอยู่เนี่ย?
อันตรายเกินไปแล้ว!
จะซึมซับอะไรกันนักหนา? เสิ่นฉีก็แปลกจริงๆ...
...
ในห้องส่งสัญญาณเต็มไปด้วยความตึงเครียด
ซูซิงจูพูดด้วยความเป็นห่วง "เสิ่นฉีดูไม่ใช่คนชอบหาเรื่องนี่นา หรือว่าเขาจะมีตัวตนลับๆ เหมือนในซีรีส์ที่หัวหน้าแก๊งมีบุคลิกแฝงที่ต่างไปจากเดิม?"
จัวอีอีพูดอย่างกังวล "พี่ฮวนเกอ รีบโทรไปห้ามเขาสิ! ต่อให้ไม่พาเสี่ยวคุนไปก็ไม่ควรไป!"
หลี่ฮวนเกอถือโทรศัพท์ไว้ในมือแล้ว
ฟางเฉี่ยนรีบพูด "คุณฮวนเกอเทียนโฮ่ว โทรหาตอนนี้ได้เลย!"
หลี่ฮวนเกอกดหน้าจอโทรออกแล้ว แต่คิดไปคิดมามันก็รู้สึกผิดปกติ
เธอค่อยๆ วางโทรศัพท์ลง
"คุณไม่ห้ามเขาเหรอ?" หลีเหล่ยถามอย่างเป็นห่วง
ในรายการวาไรตี้ที่ฮ็อตขนาดนี้ รูปแบบของรายการที่ผู้ถูกถ่ายทอดสดไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกถ่ายทอดนั้นสนุกก็จริง แต่ก็มักจะเกิดปัญหาได้ง่าย
ถ้าคนๆ หนึ่งไม่รู้ว่ากำลังถูกจับตามองจากสายตานับไม่ถ้วน ก็มีโอกาสสูงที่เขาจะเผยด้านที่ซ่อนเร้นลึกๆ ออกมา