ย้อนเวลากลับไปช่วงค่ำวันอาทิตย์ ตอนที่เสิ่นฉีกำลังไปร่วมงาน 'มหกรรมการเต้นจัตุรัสหัวเซี่ย'
อู๋เสี่ยวฝาน เคออีหมิง และหวังเฮอเฮอ ทั้งสามคนพาโจวฉีฉีที่เพิ่งเข้าร่วมใหม่ไปปรับตัวกับงานของพวกเขา โดยงานแรกก็คือตามรอยเสิ่นฉี!
ทั้งสี่ยืนดูภาพฉายบนจอในห้องประชุม มองเสิ่นฉีเต้นจัตุรัส
โจวฉีฉียังรู้สึกไม่ค่อยชินอยู่บ้าง แต่พอเห็นเสิ่นฉีเต้นก็ปรับตัวได้ทันที
ถึงแม้จะไม่ได้มาดูที่นี่ ถึงแม้จะไม่ได้เข้าร่วมสตูดิโออู๋เสี่ยวฝาน โจวฉีฉีก็ตามดูทุกรายการถ่ายทอดสดที่เสิ่นฉีปรากฏตัวอยู่แล้วที่บ้าน
ตอนนี้แค่เปลี่ยนสถานที่ดูเท่านั้นเอง
ระหว่างดู ไม่ใช่แค่โจวฉีฉี แต่ทั้งสามของฝ่ายอู๋เสี่ยวฝานก็งงๆ อยู่พอกัน
ความต่างของภาพมันสูงเกินไปจริงๆ
สี่คนดูจบด้วยความคิดเห็นคนละแบบ อู๋เสี่ยวฝานเป็นคนแรกที่เปิดฉากชมเสิ่นฉี
"เห็นไหมล่ะ? พี่ชายฉันคือสารพัดสามารถ!"
"ไม่พูดถึงกิจกรรมที่สมาคมจัดก่อนหน้านี้นะ แค่การเต้นจัตุรัสที่พวกเราสี่คนเพิ่งดูจบกันเมื่อกี้ คนธรรมดาจะเต้นแบบนี้ได้เหรอ?"
"ศิลปะระดับนี้ หนุ่มสาววัยเท่าพี่ชายฉันคนไหนจะทำได้ขนาดนี้?"
"การเต้นจัตุรัสกับแนวย้อนธรรมชาติของพวกเราตอนนั้นก็ไปให้ถึงจุดหมายเดียวกันโดยคนละเส้นทาง พี่ชายฉันรู้สึกว่าเพลงแนวย้อนธรรมชาติไม่เหมาะกับพวกเรา เลยสั่งหยุดเสียเอง!"
"นั่นไม่ใช่ความผิดของพวกเรา เพราะพี่ชายฉันมองไกลกว่าพวกเราไปอีกหลายเท่า!"
"ตอนนี้เพลงสายลิ้นไวของเราก็เชี่ยวชาญกันหมดแล้ว ถึงเวลาที่พวกเราจะเปล่งประกายเต็มที่แล้ว!"
หวังเฮอเฮอกับเคออีหมิงถูกอู๋เสี่ยวฝานพูดจนเลือดสมองแทบสุกงอม ตะโกนกรี๊ดกันลั่น!
โจวฉีฉีเหม่อลอยไปเอง
