"เอ่อ... ปีลี่..."
ฟางเฉี่ยนถามอย่างสงสัย ส่วนหลีเหล่ยก็ส่ายหน้าเช่นกัน
"ในบรรดาผู้สังเกตการณ์สี่ท่านในห้องนี้ สามท่านเป็นนักร้องมืออาชีพ ไม่ทราบว่าพวกคุณรู้จักสิ่งนี้ไหม... อืม..."
"ปีลี่?"
ไป๋ชิงเหอและจัวอีอีส่ายหน้า
หลี่ฮวนเกอยิ้มแล้วอธิบาย
"ปีลี่เป็นเครื่องเป่าลมไม้โบราณ..."
"ฉันเองก็รู้ไม่มากนัก รู้แค่ว่ามันเป็นเครื่องดนตรีที่ใช้ในกองทัพและวงการดนตรีพื้นบ้านในสมัยโบราณ"
"ดูเหมือนทำจากไม้ไผ่ มีแปดรู ตรงปากเป่ามีลิ้นไม้ไผ่เสียบไว้เพื่อให้เกิดเสียง..."
"ที่เหลือฉันก็ไม่รู้แล้ว..."
"ที่เสี่ยวคุนรู้ เพราะตอนนั้นฉันพาเขาไปพิพิธภัณฑ์พระราชวังกู้กง ไม่คิดเลยว่าเวลาผ่านไปกว่าปี เขายังจำได้"
ในที่นั้นมีเสียงปรบมือดังขึ้น
"คุณฮวนเกอเทียนโฮ่วสมกับเป็นราชินีที่เชี่ยวชาญเครื่องดนตรี รู้จักแม้แต่เครื่องดนตรีโบราณสุดแปลกแบบนี้" ฟางเฉี่ยนชื่นชม
หลี่ฮวนเกอยิ้มแล้วส่ายหน้า
"แค่รู้ผิวเผินเท่านั้น!"
ขณะนั้น เหลียงเซิง ศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านขนบธรรมเนียมพื้นบ้านชื่อดังของหัวเซี่ย โพสต์อธิบายในข้อความบนหน้าจอ
[คุณฮวนเกอเทียนโฮ่วพูดถูก... ให้ฉันเสริมอีกนิด]
[ปีลี่ หรือเรียกอีกชื่อว่า เป่ยลี่ เจียก่วน โถวก่วน ฉื่อ เป็นเครื่องเป่าลิ้นชนิดหนึ่งที่ชาวกุยฉือโบราณประดิษฐ์ขึ้น ชื่อนี้มาจากการถอดเสียงจากภาษากุยฉือโบราณ ในยุคฮั่นและเว่ยได้แพร่เข้าสู่แผ่นดินกลางผ่านเส้นทางสายไหม และในยุคราชวงศ์ถังกลายเป็นเครื่องดนตรีหลักในสิบสำรับของราชสำนัก นิยมไปทั่วหัวเซี่ย เป็นที่ชื่นชอบของชนหลายเผ่า]