ความกล้าหาญของคิมมุนฮงทำให้หลายคนชื่นชม
[จริง ๆ แล้วพี่ฮงของเรานอกจากไม่ฉลาดเท่าเด็กสามคนนั้นแล้ว ก็ถือว่ากล้ามากใช่ไหมล่ะ?]
[พี่ฮงลงมือเสี่ยงภัยด้วยตัวเอง กล้าหาญสุด ๆ ช่วงนี้ฉันเป็นแฟนเขาไปแล้ว]
[คิมมุนฮงก็แค่มีนิสัยเหมือนเด็กนิดหน่อย แบบนี้เด็กก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรหรอก]
[เขายอมสละตัวเองเพื่อยืนยันพลังต่อสู้ของเสิ่นฉี! แม้ว่าจะยืนยันไม่ได้ก็เหอะ]
……
ช่วงเวลานี้ ลีจีฮีในห้องส่งสัญญาณก็แสดงรอยยิ้มของแม่ผู้เมตตาออกมา
ก่อนหน้านี้ในแชทมีใครพูดดีถึงคิมมุนฮงสักคำเลยหรือ?
กรรมการทีมงานหิ้วกล่องมาวางทันที
คิมมุนฮงยื่นมือลงไปในกล่อง แล้วคว้าการ์ดสีเหลืองออกมาหนึ่งใบ
วิธีต่อสู้ที่เขียนอยู่บนการ์ดสีเหลืองคือ — วิ่งรอบระเบียงชั้นสามของศูนย์กิจกรรมหนึ่งรอบ ใครใช้เวลาน้อยที่สุดชนะ!
วิธีต่อสู้บนบัตรต่อสู้ถูกฉายขึ้นบนจอทันที
วินาทีนี้ ไม่มีใครคิดว่าคิมมุนฮงจะชนะ
ยกเว้นตัวคิมมุนฮงเองที่ความมั่นใจล้นเต็มเปี่ยม
เขาชำเลืองมองปลายเท้าที่โผล่ออกมาของเสิ่นฉี แล้วตะโกนอย่างมั่นใจว่า
"ฉัน! ความหวังของสามตระกูล!"
"ขอแทนความยุติธรรมลงทัณฑ์เจ้า!"
สามตระกูล: ……
เหล่าเน็ตติซัน: ……
เสิ่นฉีขำฮาออกมา ถอดรองเท้าไปพลางหัวเราะไปพลาง
เจ้าตัวนี่มันโรคจิตฟุ้งซ่านจริง ๆ ก็หาโทษเขาไม่ได้ เพราะเด็กทุกคนไม่ได้เป็นเสิ่นเสี่ยวคุนไปหมด
ส่วนสามตระกูลมองอยู่ไกล ๆ โดยเฉพาะสาวสองคนที่แอบหลบไปในที่ที่เสิ่นฉีมองไม่เห็น
โคมูระ อิโซจิขมวดคิ้ว "พลังต่อสู้ของคิมมุนฮงคือ 5 ยังไม่ได้ทดสอบพลังต่อสู้จริงของเสิ่นฉี เพราะเขาอาจเป็น 28 หรืออาจเป็น 10 ก็ได้"