เฉินมู่หนิงตั้งสติไม่ได้เลย!
เธอไม่คิดมาก่อนเลยว่าวันนี้หลี่ฮวนเกอจะพูดเรื่องนี้กับเธอในสถานการณ์แบบนี้!
ทันใดนั้น เฉินมู่หนิงดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างได้
"วันนี้แกตั้งใจมาสาย แล้วเสิ่นฉีก็จัดให้แกร้องเป็นคนแรก! พวกแกสองคนต้องเดาออกแล้วว่าฉันผู้ชนะอันดับสองของรอบก่อนจะเลือกลำดับการออกเป็นคนที่สอง!"
"งั้นพวกแกตั้งใจสร้างจังหวะแบบนี้ขึ้นมาใช่ไหม?"
หลี่ฮวนเกอกลั้นไม่ได้ ก็หัวเราะคิกคักออกมา
"พี่มู่หนิง พี่อยู่ในวงการบันเทิงนานจนเก่งการเดาใจคนไปหน่อยนะ รายการนี้มันเป็นบันไดเปิดประตูสู่ทุนใหม่ของฉัน ฉันจะคุมจังหวะแค่นี้ไม่ได้เหรอ?"
"ฉันเดินเข้าไปหาที่ห้องเตรียมของพี่เลยก็จบแล้ว ไม่ใช่นัดลับกันแบบสายลับสักหน่อย..."
เฉินมู่หนิงก็หัวเราะ "ปุ๊ด" เสียงหนึ่ง "ก็จริงนะ... งั้นความหมายของแกคือ..."
หลี่ฮวนเกอพูดด้วยความจริงใจ:
"โรงเรียนดนตรีคือบริษัทลูกที่ห้าในแผนของฉัน และฉันก็เพิ่งคิดได้เมื่อเดี๋ยวนี้เอง"
"ถ้าจะนับคนที่มีคุณสมบัติพอเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนในวงการเพลง จริง ๆ ก็มีไม่น้อย แต่คนที่เหมาะจะเป็นผู้อำนวยการจริง ๆ กลับมีไม่มาก"
"ฉันกับหวานหยุนมีเรื่องที่ต้องทำเยอะ จี้หมิงก็มีคุณสมบัติ แต่คุณเหมาะกว่าจี้หมิงอยู่บ้าง"
"ถ้าคุณยอม คุณคือผู้อำนวยการโรงเรียน ส่วนจี้หมิงกับสามีของคุณเป็นรองผู้อำนวยการโรงเรียน"
"ลูกของคุณก็เรียนในนั้นได้ และเด็ก ๆ ที่อยากเดินเส้นทางนักร้องก็เข้ามาได้ทั้งหมด"
"วงการเพลงจีนต้องแข็งแกร่งขึ้น ดังนั้น 'ฉันคือนักร้อง' ไม่ใช่แค่เวทีที่แสดงฝีมือนักร้องหัวเซี่ย ไม่ใช่แค่บันไดเปิดประตูสู่ทุนใหม่ของฉัน แต่มันคือจุดเริ่มต้นของการที่วงการเพลงจีนจะแข็งแกร่งขึ้นด้วย!"