การแข่งขันคัดสรรเพลงสไตล์จีนรอบที่ 3 ยุติลงอย่างสมบูรณ์แบบ!
ในขณะนี้ สถานการณ์การโหวตบนอินเทอร์เน็ตกำลังคึกคักถึงขีดสุด!
จี้หมิงเหมือนคนเสียสติ จ้องติดตามชาร์ตอยู่ตลอด ไม่กินข้าว ไม่อาบน้ำ
หลินเซียวลู่อยู่เป็นเพื่อนจี้หมิงมาตลอด คอยปลอบใจเป็นระยะ
"เธอวางใจเถอะ เพลงของเสิ่นฉีผ่านการพิสูจน์มาแล้วสองรอบ ไม่มีเหตุผลที่เธอจะไม่ได้ที่หนึ่ง"
"นายเป็นราชาเพลงนะ ทำไมกลับไม่มีความมั่นใจในตัวเองล่ะ? นายร้องเพราะมากเลย เพลงก็ดี วางใจได้เลย"
สีหน้าของจี้หมิงกลับตื่นตระหนกยิ่งกว่าเดิม ซึ่งหาได้ยาก
"ฉันเป็นราชาเพลง...เพลงของเสิ่นฉี..."
"ถ้าแบบนี้ฉันยังไม่ได้ที่หนึ่ง ก็แปลว่าจบยิ่งกว่าเดิมสิ?"
"อย่าปลอบฉันเลย..."
ในกลุ่มเล็ก ผู่อี้เฉิง ซูซิงจู และหลี่ฮวนเกอ ต่างก็ชื่นชมไม่หยุด
พวกเขาก็ไม่คิดเหมือนกันว่าฝีมือการร้องและการถ่ายทอดของจี้หมิงจะทำให้เพลงนี้สมบูรณ์แบบขนาดนี้
แต่ยิ่งเสิ่นฉีไม่พูดอะไร จี้หมิงก็ยิ่งตื่นตระหนก
จี้หมิงจึงฝืนใจแท็กหาเสิ่นฉี — เสิ่นฉี นายเงียบไปตลอด ฉันร้องผิดตรงไหนหรือเปล่า หรือตรงไหนยังไม่ถึงมาตรฐานที่นายต้องการ?
เสิ่นฉีในที่สุดก็ตอบ — หืม? เปล่าเปล่า ฮวนเกอกับเสี่ยวเผากับซุนชุยฮวาพวกเขาก็ชมกันแล้วไม่ใช่เหรอ? ทุกคนก็เป็นคนทำเพลงเหมือนกัน สายตาพวกเขาแม่นอยู่แล้ว!
จี้หมิง — งั้นช่วยวิจารณ์การแสดงสดของฉันคืนนี้หน่อยสิ ฉันจะได้พัฒนา
เสิ่นฉี — ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ดูจริงๆ น่ะ!
จี้หมิง: ...
คนอื่นในกลุ่ม: ...
หลี่ฮวนเกอ: ฮึก!
...
จี้หมิงไม่ได้นอนทั้งคืน ถือชาดื่มไปพร้อมกับจ้องชาร์ตด้วยดวงตาแดงก่ำ
แม้แต่ตอนที่เขาเล่นหุ้นแล้วจ้องกราฟราคาหุ้น ก็ยังไม่เคยตึงเครียดขนาดนี้
