"โฮกกก~~~"
คุณลี่หัวแถว ตะโกนออกมาหนึ่งเสียง
ญาติคนอื่นๆ ก็ร้องตามออกมาเช่นกัน
ในที่เกิดเหตุเศร้าโศกไปทั้งงานในทันที!
พวกคนแก่ในวงไวท์ริบบอนถึงกับงง ส่วนพวกคนแก่ในวงแบ๊บี้ก็มึนไปหมด!
ชีวิตจะจบอยู่ตรงหน้าแล้ว มีประสบการณ์ชีวิตมากมายขนาดนี้ เพิ่งเคยเห็นฉากแบบนี้เป็นครั้งแรก
ทำอาชีพงานศพมาทั้งชีวิต ไม่เคยเห็นใครส่งศพแบบเสิ่นฉีมาก่อน!
ร้องไห้เจ็ดด่าน?
ไปเอาทำนองเพลงมาจากไหน?
ใครเป็นคนเขียนเนื้อร้อง?
แม่งก็มืออาชีพเกินไปแล้ว!
ร้องจบด่านที่หนึ่ง ญาติและเพื่อนฝูงร้องไห้แทบขาดใจ แต่ข้างล่างยังมีอีกหกด่านรออยู่!
ถ้าไม่ผิดคาดก็ต้องร้องตามที่เสิ่นฉีบอก ใช้เสียงร่ำไห้ส่งวิญญาณผู้ล่วงลับ
แบบนั้นไม่ต้องร้องจนเป็นลมไปข้างหนึ่งเลยเหรอ?
คนที่ยืนดูอยู่อดตะลึงไม่ได้!
"เฮ้อ... จู่ๆ ฉันก็รู้สึกเศร้าขึ้นมา..."
"อืออือ... คุณลี่เอ๊ย นึกถึงตอนเด็กๆ ที่เราโตมาด้วยกัน ถึงแกจะโกงเงินฉันไปหลายร้อยแล้วไม่คืน แต่ฉันไม่ได้เกลียดแกเลยสักนิด! ฉันคิดถึงแกมาก!"
"ลุงปู่แท้ๆ ของหนูเอ๊ย ทำไมตายไปโหดร้ายนัก... ฮือ... เร็วเกินไปแล้ว..."
"ลุงเขยเอ๊ย ลืมตาขึ้นมาดูหลานชายคนนี้หน่อยสิว่าช่างน่าสงสาร... อ๊าาา..."
"อืออือ... คุณลุง ตอนแกยังมีชีวิตอยู่ฉันไม่ได้ตอบแทนบุญคุณ แกตายไปฉันเผารถโรลส์รอยซ์ให้แกนะ..."
......
จู่ๆ ท้องฟ้าก็มืดมน
โลกใบนี้จะไม่มีอะไรได้ แต่จะขาดความคิดถึงผู้ล่วงลับไม่ได้!
ชั่วขณะหนึ่ง เสียงร่ำไห้ดังระงมไปทั่ว