หวังเถี่ยจู — หยินหยางขาดสะบั้นครบสามปี สะพานเล็กบ้านเกิดยังสร้างไม่เสร็จ แบกอิฐเจ็บจริงจนต้องพิการ เสวี่ยของฉันตายไปโดยไม่เป็นธรรม!
กวีนิพนธ์บทนี้ถูกโพสต์ออกไป ทั้งหัวเซี่ยดูเหมือนจะเงียบกริบไปทั้งแผ่นดิน
ที่น่าตกใจคือช่วงเวลานั้นทั่วทั้งหัวเซี่ยต่างพากันถอดความหมายกวีนิพนธ์ของหวังเถี่ยจู แต่ไม่มีใครสักคนถอดออกมาได้จริง ๆ
ที่เป็นปัญหาคือบรรยากาศในบทกวี... หรือว่าเสวี่ยของหวังเถี่ยจูจะต้องตายไปอย่างถูกกล่าวหาอันไม่เป็นธรรม?
หวังเถี่ยจูดื่มเหล้าจนหมด ตอนสองทุ่มพอดีเป็นเวลาล็อกคะแนนเพลงแข่งของตอนที่หก การประกวดเพลงแนวหัวเซี่ยฟาง
《สะพานขาดเศษหิมะ》ถูกล็อกอันดับหนึ่งของตอนที่หก และกวีนิพนธ์ของหวังเถี่ยจูกลับได้ที่สองรองจากข่าวดังอันดับหนึ่งของ《สะพานขาดเศษหิมะ》
ความลึกลับมหึมาดูจะลอยขึ้นมา ขณะที่ทั้งโลกออนไลน์ฮือฮากับอันดับหนึ่งของ《สะพานขาดเศษหิมะ》 ทุกคนกลับเริ่มออกแรงกันสุดชีวิตเพื่อถอดความหมายกวีนิพนธ์ของหวังเถี่ยจูที่ดูแปลกประหลาดแต่ซ่อนความหมายแฝงไว้นับไม่ถ้วน
[มันยังไงกันแน่? ดูเท่สุด ๆ แต่อ่านไม่รู้เรื่องเลย]
[สี่ตัวอักษร "สะพานขาดเศษหิมะ" ฉันหาเจอแล้ว อยู่กลางบทกวีเป็นตัวอักษรที่สี่ แต่มันแปลว่าอะไรกันแน่?]
[การซ่อนของพี่เถี่ยจู... นี่ต้องเรียกว่าซ่อนหัวซ่อนท้าย? หรือว่าจะเรียกว่าตัวเล็ดลอด?]
[สัมผัสคล้องจริงมาก แต่... แล้ว... มันยังไงกันแน่เนี่ย?]
[ฉันขอกล้าทำนายหน่อย นี่ต้องเป็นที่หวังเถี่ยจูแต่งเองแหละ?]
[ฉันก็ขอเดากล้า ๆ ว่าจริง ๆ กวีซ่อนหัวซ่อนท้ายทั้งหมดไม่ได้แค่หาเสียงให้ผู่อี้เฉิง แต่เพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมให้เสวี่ย?]
……
นี่เป็นกวีที่หวังเถี่ยจูแต่งเองจริง ๆ และใช้เวลาทั้งกลางวันกลางคืนเต็ม ๆ หนึ่งวัน