[ไอ้สารเลว! ฉันไว้ใจมันขนาดนั้น!]
[ฉันยังคิดว่าเสิ่นฉีจะแตกต่าง ที่แท้ก็เป็นพวกชอบผู้หญิงเหมือนกัน!]
[ผู้หญิงคนนี้ดูหน้าก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี มีแต่ทีท่ายั่วยวนอยู่บนหน้า ผู้หญิงแบบนี้ไม่ใช่คนดีแน่! แต่พูดอีกอย่าง นมเธอใหญ่จริง!]
[รายการวาไรตี้นี้จะกลายเป็นหนังผู้ใหญ่ญี่ปุ่นหรือไง? รอดูเลย……]
หลี่ฮวนเกอสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจกลับคิดไปต่าง ๆ นานา
ผู้หญิงคนนี้รออยู่ที่บ้านเสิ่นฉี เธอเป็นใครกัน?
ให้เธอมาที่บ้านเพื่ออะไร?
หรือว่าเสิ่นฉีจะ……
ไป๋ชิงเหอและหลินเซียวลู่เหมือนค้นพบโลกใหม่ ดีใจกันเป็นบ้าเป็นหลัง พวกเธอคิดว่าในที่สุดก็ได้โอกาสโต้กลับแล้ว!
“ฉันบอกแล้วไงว่าผู้ชายไม่น่าไว้วางใจ!”
“ถึงกับตามมาถึงบ้าน แถมยังมาในตอนที่คุณฮวนเกอเทียนโฮ่วไม่อยู่บ้านอีก ช่างไม่เกรงใจกันเลยจริง ๆ!”
หลี่ฮวนเกอกรองเสียงสองคนนั้นทิ้งไปโดยอัตโนมัติ คิดแต่อยากดูต่อไปให้รู้เรื่อง!
……
ผู้หญิงคนนั้นถือผลไม้จานหนึ่ง ยิ้มหวานมองเสิ่นฉี น้ำเสียงเย้ายวนชวนฟังว่า:
“สวัสดีค่ะ ฉันเป็นเพื่อนบ้านที่เพิ่งย้ายเข้ามา มาทำความรู้จักกันค่ะ!”
“นี่คือผลไม้อร่อยที่สุดในร้านของฉัน แถมมาให้คุณลองชิมค่ะ”
“เขาว่ากันว่าเพื่อนบ้านที่ดีสำคัญกว่าญาติไกล ต่อไปนี้ฝากช่วยดูแลกันด้วยนะคะ”
เสิ่นฉีงงเล็กน้อย พยักหน้าอย่างสุภาพ แต่ไม่ได้ยื่นมือไปรับผลไม้
“เพื่อนบ้านกัน ก็ควรช่วยเหลือกัน แต่ว่าผลไม้นี่ไม่ต้องหรอก”
ผู้หญิงคนนั้นชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็ยิ้มต่อ: “ฉันชื่อหลี่เจียวเจียว คุณแนะนำตัวหน่อยได้ไหมคะ?”