จี้หมิงกับหลินเซียวลู่แม้ไม่ต้องมองตากัน ต่างก็เข้าใจได้พร้อมกันในใจว่าถูกเรียกมาทำไม
เพราะพวกเขาอิจฉาโครงการรับสมัครบุคลากรขนาดใหญ่ของฮวนเกอเอนเตอร์เทนเมนต์ที่เสิ่นฉีวางแผนไว้นั่นเอง ในฐานะบริษัทบันเทิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งวงการบันเทิงหัวเซี่ย จางฮวนตงกับเจ้าซานเหอจะปล่อยโอกาสแบบนี้ผ่านไปได้อย่างไร?
แต่แน่นอนว่าทั้งสองก็รู้ดีว่าขนมชิ้นนี้ฮวนเกอเอนเตอร์เทนเมนต์กินคนเดียวได้สบาย ไม่จำเป็นต้องแบ่งให้ใคร
ฉะนั้นการเรียกจี้หมิงกับหลินเซียวลู่มา ก็เพื่อโยนปัญหาที่พวกเขาสองคนทำไม่ได้ให้ก่อน แล้วค่อยถอยหนึ่งก้าว ให้เฉินมู่หนิงกับจิ่งรุ่ยหงในฐานะราชาเพลงกับอ๋องหลังได้เข้าร่วมงานรับสมัครของฮวนเกอเอนเตอร์เทนเมนต์
รู้ทันทุกอย่างอยู่ในใจ จี้หมิงกับหลินเซียวลู่เกือบจะห้ามยิ้มไม่ทัน
"คุณโจว คุณเจ้า..." จี้หมิงเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแฉ่ง "คุณสองคนไม่ได้คิดว่าครอบครัวเรามีอำนาจพูดอะไรมากมายให้เสิ่นฉีฟังใช่ไหม?"
เจ้าซานเหอยิ้ม "คุณสองคนสนิทสัมพันธ์กับเขาขนาดนั้น ต้องได้ผลแน่นอน"
จี้หมิงหัวเราะขื่นๆ เสียงหนึ่ง ฝีมือการแสดงเต็มขั้น
"เฮ้อ... ในสายตาคนอื่น เราสองคนสามีภรรยา คนหนึ่งราชาเพลง คนหนึ่งอ๋องหลัง! รุ่งเรืองโด่งดัง ใคร ๆ ก็ต้องให้หน้า"
"แต่พูดอย่างนี้ก็จริง คุณสองคนก็รู้จักนิสัยเสิ่นฉี ต่อให้เราอยู่ตรงหน้าเขา เราก็เป็นแค่อะไรไม่ได้เลย?"
"ตอนอยู่ในรายการวาไรตี้ 'แม่ไปทำงานต่างถิ่น' ถ้าไม่ใช่รอบสุดท้ายที่เล่นเอาชีวิตรอดบนเกาะรกร้างแล้วเจอพายุใหญ่ จนทั้งครอบครัวเราหมดกระแสไปแล้ว เราจะได้สนิทกับเสิ่นฉีกับหลี่ฮวนเกอได้อย่างไร?"
"เราจะฟื้นคืนมาแบบนี้ได้อย่างไร ทั้งที่แม้คุณสองคนก็ไม่เหลียวแลเอาเลย?"