ท่ามกลางความกังวลของหลี่ฮวนเกอ เสิ่นฉีเริ่มลงมือ
เขาเอากระดูกหมูออกมาก่อน ใส่ลงหม้อน้ำเย็นพร้อมต้นหอม ขิง และเหล้าปรุงอาหารเพื่อดับกลิ่นคาว จากนั้นก็หยิบเนื้อหมูมาสับเป็นไส้
เสียงสับเนื้อเป็นจังหวะดังขึ้นเป็นระลอก
เนื้อสับผสมไข่ขาว ต้นหอมขิงซอย เหล้าปรุงอาหาร ซีอิ๊วขาว น้ำมันหอย...
ทำอย่างเป็นขั้นตอน ฝีมือคล่องแคล่ว
ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนมองแล้วตาลุกวาว
[โอ้โหๆๆๆ ผู้ชายหน้าตาดีที่ทำอาหารเป็นนี่มันใช่เลย รักๆ]
[อย่าว่าแต่เขากินข้าวฟรีเลย เสิ่นฉีทั้งหน้าตาดี ทั้งทำอาหารเก่ง บางคนยังกินฟรีไม่เป็นด้วยซ้ำ]
[เขาจะทำอะไรน่ะ หรือว่าเจ้าของบ้านจะกลับมา]
[ฉันว่าเสิ่นฉีมีแผนนะ จงใจทำของอร่อยล่อเสี่ยวคุน ก็เพื่อให้เสี่ยวคุนล้างจานครั้งต่อๆ ไป]
หลินเซียวลู่และไป๋ชิงเหอเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นในใจ พวกเธอรู้ดีแก่ใจว่าสามีตัวเองทำอาหารไม่เป็น...
ขณะเดียวกันแววตาอิจฉาที่แวบผ่านไปชั่วครู่ก็เผยความรู้สึกในใจของทั้งคู่
ไม่ได้กินข้าวฝีมือคนที่เราแคร์มานานแค่ไหนแล้วนะ
“ฉันว่าเจ้าของบ้านผู้หญิงคนนี้ต้องมีความสุขมากแน่ๆ...” จัวอีอีเอ่ยออกมาด้วยความทึ่ง “ต่อไปฉันก็จะหาผู้ชายที่ทำอาหารเก่งๆ เหมือนกัน ดูเท่ดีจริงๆ...”
หลี่ฮวนเกอรู้สึกภาคภูมิใจขึ้นมาในใจ
นี่ไม่ใช่จุดประสงค์ที่ลงทะเบียนเข้าร่วมรายการ "แม่ไปทำงาน" หรอกหรือ
แสดงให้เห็นพรสวรรค์ของเสี่ยวคุน แล้วก็แสดงให้เห็นว่าเสิ่นฉีใส่ใจครอบครัว
...
พริกหยวกหั่นเป็นท่อนๆ กรีดด้านข้างเอาไส้ออก ยัดไส้เนื้อที่ปรุงรสและหมักไว้แล้วลงไป