เมื่อหลี่ฮวนเกอผู้ฝีมือการร้องขึ้นถึงขั้นสูงสุดอยู่แล้วกลับหยิบเพลงร้องพร้อมเต้นออกมา ค่าความตกใจก็พุ่งไปถึงจุดสูงสุด
และนี่ไม่ใช่แค่เพลงร้องพร้อมเต้นธรรมดา ๆ สักเพลง
แต่เป็นเพลงภาษากวางตุ้ง ที่ดิบ ที่บ้าคลั่ง… ด้วยเสียงร้องสไตล์สาวแกร่ง?
“เฮ้าว~~~”
เสียงคำรามของหญิงหมาป่าที่เต็มไปด้วยความป่าถี่ ทำให้ทุกคนที่ดูการแสดงของหลี่ฮวนเกอต้องสะท้านไปทั้งตัว
แค่เสียงคำรามหนึ่งเสียง ก็สมจริงเกินไปแล้ว
มันแม้แต่จะท้าทายความเข้าใจเรื่องดนตรีของหลายคน
ดนตรี ใช้เสียงหมาป่าคำรามได้ด้วยเหรอ?
[โอ้พระเจ้า! เมื่อกี้ฉันได้ยินเสียงหมาป่าคำรามจริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย?]
[เสียวซะทั้งตัวเลยเว้ย! ฉันอยากจับหมาป่า!]
[ต้องเป็นหญิงหมาป่าแบบไหนถึงจะคำรามได้สูงเสียงขนาดนี้วะ?]
[ป่าถี่มากกก!]
[อะไรนะ? เพลงภาษากวางตุ้งอีกเหรอ?]
หลี่ฮวนเกอพูดภาษากวางตุ้งเป็นอยู่แล้ว แถมออกเสียงได้มาตรฐานด้วย
ในเพลงจังหวะเร้าใจแบบนี้ เพลงที่มีสไตล์ต่างจากเพลงกวางตุ้งทั่วไปโดยสิ้นเชิงก็ถูกนำเสนอออกมา
“เธอดับไฟดึกดื่น ปกปิดไหล่ทั้งสองอย่างเงียบสงบ ประกายไฟระยับถูกขังอยู่ในความตะกุกตะกัก”
“หัวใจเพิ่งถูกบาดเจ็บ ทนการเปลี่ยนแปลงไม่ไหว เธอกลับใช้ปลายนิ้วล่อลวงแม่เหล็กไฟฟ้า”
“ความรักที่ซู่ซ่าพุ่งเข้าใส่ฉัน ฉันจึงจุมพิตและรัดกอดอย่างไม่ยั้งชี้ ทั้งที่รู้ดีว่าความรักทำให้ฉัน…”
“ไร้! วัน! พรุ่งนี้!”
……
“ฮืด!”
ในห้องพักดังเสียงสูดลมเย็นพร้อมกันทั้งห้อง
“นี่มันเปิดโลกจริง ๆ!” คิมแจกิชมพลางพยักหน้า “วงการเพลงจีนนี่แหละที่โลกละเลยความบันเทิงมากที่สุด แค่ประเภทเพลงที่คุณฮวนเกอเทียนโฮ่วนำออกมาก็หลากหลายพอตัวแล้ว”