ในหัวของหลี่ฮวนเกอยังคงมีคำพูดที่จริงจังของเสิ่นฉีดังก้องอยู่เสมอ——ดูแลแม่กับเธอให้ดีคือธุรกิจของฉัน!
ใช่แล้ว เสิ่นฉีทำแบบนี้มาตลอด เขาทำในสิ่งที่ควรทำหลังจากได้รับเงินแล้ว
ผลงานอย่างเพลงราชินีไม่ได้อยู่ในสัญญาการแต่งงาน
ต่อให้หลี่ฮวนเกอคิดว่าเสิ่นฉีรักเธอ ก็ไม่ควรไปยึดครองและบังคับเอาของโดยไม่มีการแลกเปลี่ยน
เรื่องนี้เธอไม่เคยสับสน
สิ่งที่ทำให้เธอสับสนคือคำพูดของเสิ่นฉี
เสิ่นฉี รักเธอจริงๆ งั้นเหรอ?
...
แสงแดดยามบ่ายอ่อนโยน ส่องผ่านกระจกบานใหญ่ทำให้กีตาร์ของเสิ่นเสี่ยวคุนเปล่งประกาย
เสิ่นฉีและเสิ่นเสี่ยวคุนนั่งโต้ตอบกันคนละฝั่งของโต๊ะกาแฟ ใหญ่เล็กเหมือนกำลังเจรจาแบบผู้ใหญ่จริงๆ
เสิ่นเสี่ยวคุนทำหน้านึกคิดเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อยอยู่ครู่หนึ่ง
"งั้นนายก็ช่วยแม่ได้ เพียงแต่นายไม่อยากเปิดเผยความสามารถหลายอย่างของนายใช่ไหม?"
เสิ่นฉีพยักหน้า คำพูดของเขาทำให้เน็ตไอดอลหลายคนทั้งโมโหและขำ
"ความฝันใหญ่ที่สุดของฉันคือการหาคนที่สวย หุ่นดี มีบุคลิก รวยแบบแม่เธอ แล้วเกาะผู้หญิงกินนอนเล่นไปวันๆ ว่างๆ ก็ดื่มเหล้ากับแม่เธอ ดูหนังอะไรแบบนั้น..."
"แต่แม่เธอมีความเป็นผู้นำสูงเกินไป ถ้ารู้ว่าฉันเป็นอัจฉริยะ ผู้หญิงที่แข็งแกร่งแบบนั้นต้องลากฉันเข้าบริษัทแน่นอน"
"ถ้าเป็นแบบนั้น สภาพชีวิตที่ทำให้ฉันพอใจที่สุดตอนนี้ก็จะถูกทำลาย"