เด็ก ๆ พากันแซะกันใหญ่
“เอ๊ะ! จะเป็นนางแบบก็ต้องถอดหมดเลยเหรอ?”
“โธ่ งั้นฟานซือเจ๋อเหมาะสุดแล้ว เพราะหน้าด้านเขาหนาสุด เช้านี้ยังแย่งขนมของฉันไปอีก”
“ฉันเป็นผู้หญิงคะ แม่บอกว่าถอดเสื้อผ้าไม่ได้”
“ดีที่ไม่โดนคุณพ่อเสี่ยวคุนเลือก!”
“ฉันถอดได้นะ แต่วันนี้ฉันไม่ได้ใส่กางเกงใน”
……
เหล่าเน็ตติซันถูกฟานซือเจ๋อทำให้ขำกระจาย
[ป๊ะฮ่าฮ่า ฉันเหมือนเห็นเงาของเสี่ยวคุนแล้วแหละ]
[ไอ้เจ้าตัวป่องนี่ในหัวมันคิดอะไรกันทุกวันเนี่ย?]
[มันไม่ได้คิดว่าอันนี้คือวิชาศิลปะของนักศึกษาใช่ไหม?]
[เรื่องแบบนี้จะให้เด็กถอดได้ยังไง? ในห้องไม่มีครูใหญ่สองคนกับครูอีกสองคนเหรอ?]
[เหล่าสาว ๆ มีใครอยากดูเสิ่นฉีถอดแล้ววาดตัวเองบ้างไหม?]
……
ในวิลล่าหรูหนึ่งแห่ง หญิงสาวที่ยังเย้ายวนอยู่คนหนึ่งนั่งอยู่บนโซฟา จับตามองภาพบนจออย่างตื่นเต้นเป็นบ้าเป็นหลัง
เธอชื่อหลิวเยียน ฟานซือเจ๋อที่โดนเสิ่นฉีเรียกชื่อเมื่อกี้ก็คือลูกชายของหลิวเยียน!
หลิวเยียนเป็นแฟนคลับของเสิ่นฉี แฟนคลับระดับคลั่งรัก!
ตอนนี้ลูกชายตัวเองถูกเสิ่นฉีเรียกชื่อ แถมยังจะให้วาดรูปด้วย หลิวเยียนดีใจจะแทบบ้า!
เธอรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาสามีตัวเองทันที ฟานเจี้ยน!
ขณะนั้นฟานเจี้ยนกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานราคาแพงที่อยู่ในสำนักงานหรูหราที่เป็นของเขาคนเดียว ส่วนเลขาสาวฉู่เวยเวยกำลังนั่งอยู่บนตักเขา
เมื่อเห็นสายโทรเข้ามา ฟานเจี้ยนขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็รับสาย
“ที่รัก! ที่รัก! ไม่ได้ดูถ่ายทอดสดจากโรงเรียนอนุบาลของลูกเราเหรอ?”
“โอ๊ยยย! ไอดอลฉัน เสิ่นฉี เขาเรียกชื่อลูกเราไง บอกว่าจะวาดรูปให้!”