เสิ่นฉีทำอาหารอยู่ในครัว ฟังเสียงอภิปรายอย่างครึกครื้นด้านนอก ในใจแล่นผ่านความอบอุ่นขึ้นมาชะหนึ่ง
หลี่ฮวนเกอ ฟู่ฉิง และจางจิ้งจิ้งยิ่งคุยยิ่งมันส์ คุยกันเลยเข้าเรื่องรายการเพลงซะเลย
เสิ่นเสี่ยวคุนก็ยังยืนอยู่ข้าง ๆ ชูปากช่วยเสนอความเห็นอย่างสนุกเป็นเรื่องเป็นราว
“ไม่เชิญป้าไป๋ ป้าหลิน ป้าซู พวกนี้มาด้วยเลยเหรอ?” เสิ่นเสี่ยวคุนเสนอ
หลี่ฮวนเกอรู้ดีว่าเจ้าตัวแอบใช้โอกาสนี้อยากเล่นกับเฉาเฉากับเพื่อน ๆ
จังหวะนั้นเสิ่นฉีถืออาหารออกมาวางบนโต๊ะพอดี
หลี่ฮวนเกอและเสิ่นฉีสบตากัน เสิ่นฉีจับได้ว่าในสายตาเธอมีความหมายถามไถ้อยู่เล็กน้อย ก็ถอดใจหนักหน่อง คว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเรียกสายเสียง:
“ลุงเจ้า ของสด ๆ ส่งเพิ่มมาอีกหน่อย……”
“ใช่ ใช่ ปริมาณสามเท่าของที่ส่งมาตอนเช้า ไม่ใช่บ้านนี้จะมีคนมาเพิ่มอีกกะทันหันเหรอ…… หนักใจจริง……”
“อืม อืม เรื่องเงินจดไว้ก่อน เดี๋ยวเมียฉันเบิกคืนให้แล้วจะโอนให้ทันที……”
ฟู่ฉิงกับจางจิ้งจิ้งหัวเราะคิกคักกุมปากไว้
เสิ่นฉียิ้มให้หลี่ฮวนเกอหนึ่งครั้ง แล้วหันหลังกลับเข้าครัวอีกครั้ง
ด้านนอกยิ่งอภิปรายยิ่งมันส์ขึ้น
“สิบสามผู้พิทักษ์ โจวหวังเทาหลิน โจวเฉียนหวังเฟย์เฟย พวกนี้คนใดคนหนึ่งห้ามขาดเด็ดขาด บางคนยังต้องร้องสองเพลงอีกนะ”
“จี้หมิงกับเฉินหวานหยุนต้องมา! กระแสของสองคนนี้ช่วยเสริมได้เต็ม ๆ!”
“จิ้งจิ้ง นายกับหลี่หย่าต้องขึ้นเวทีด้วยนะ! โดยเฉพาะนาย ฉันนึกภาพสีหน้าตกใจของพวกคนอื่นตอนที่นายยืนอยู่บนเวทีงานปีใหม่ออนไลน์ของบริษัทเราได้แล้ว!”