ขณะนี้ในงานประกวดเพลงสายหัวเซี่ย คนจำนวนไม่น้อยเริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมา
มาถึงที่นี่ ทุกคนล้วนเป็นแค่ส่วนประกอบ
หลังประกาศอันดับ 6 จบไป ดูเหมือนนักร้องและนักแต่งคำร้องทำนองทุกคนจะรู้ดีว่าต่อจากนี้คือเวทีเดียวของเสิ่นฉี
หรือไม่ก็คือนักร้องที่ยืนฝ่ายเดียวกับเสิ่นฉีกำลังเก็บเกี่ยวประโยชน์จากการเป็นที่สนใจบนเวที หรือช่วยเสิ่นฉีล้อเลียนพวกฉ่างเฟิง
ที่พวกเขามาในวันนี้ ส่วนใหญ่ก็เพราะความอยากรู้อยากเห็น อยากดูว่าเสิ่นฉีมีเพลงเข้าร้อยอันดับกี่เพลง หรือจะเข้าไปถึงสิบอันดับแรกของผลรวม!
น้ำเสียงของสือเสี่ยวเฉิงยังคงกระตุ้นเร้าเหมือนเดิม!
“อันดับ 5 ของผลรวม: เพลงนางละครชุดแดง ขับร้องโดยนักร้องจัวอีอี เรียบเรียงโดยเสิ่นฉี ประพันธ์คำร้องโดยเสิ่นฉี”
จัวอีอีเดินขึ้นเวที สายตาตรึงไปที่เติ้งหงฉี
“ฉันรับการท้าทายจากใครก็ได้ แต่ครั้งนี้อย่างน้อยก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าฉันชนะ!”
“แม้จะเป็นเพราะครั้งนี้ฉันได้ยืนบนบ่าของครูเสิ่นฉีก็ตาม!”
ดวงตาของเติ้งหงฉีสั่นไหวอยู่สองครั้ง ปลายนิ้วเริ่มขาวซีด
“ขอขอบคุณกระทรวงวัฒนธรรม ขอบคุณคณะกรรมการจัดงานประกวดเพลงสายหัวเซี่ย!”
“ที่ขอบคุณมากที่สุด ก็คือครูเสิ่นฉีกับพี่ฮวนเกอ!”
หลี่ฮวนเกอที่มองภาพนี้อยู่รู้สึกอุ่นใจเหลือเกิน การเอาใจใส่น้องสาวลูกศิษย์ที่ตัวเองเชียร์มากที่สุดแบบนี้ก็ไม่เสียเปล่า
พร้อมกันนั้น ในใจของหลี่ฮวนเกอก็พลุ่งพล่านด้วยความตื่นเต้นและเลือดที่เดือดพล่าน
หนานฉีเป่ยอีกำลังจะมารวมกัน จี้หมิงกับเปียวอี้เฉิงก็ใกล้จะมาถึงแล้ว
บวกกับจางจิ้งจิ้ง ซูซิงจู หลี่หย่า และโจวฉีฉีที่มีอยู่ในสังกัด อีกทั้งหลี่ฮวนซวิน เฟิ่งหวงฉวนฉี และหวังเถี่ยจู้ที่เสิ่นฉีปั้นขึ้นมา……