เมื่อเห็นสายตาเปี่ยมความหวังของเสิ่นฉี บรรยากาศในห้องนั่งเล่นของบ้านก็เปลี่ยนไปอีกรอบ
เสิ่นเสี่ยวคุนกะพริบตาโตไร้เดียงสาน่ารักมองสลับไปมาระหว่างเสิ่นฉีกับหงเถา เขารู้ดีว่าตอนนี้คือการประชันกันระหว่างสองคนนี้
แววตาของหลี่ฮวนเกอกลับเป็นปลื้มปิติอยากรู้อยากเห็น
ฟานเสียนกับจางเวย์ก็เริ่มตึงเครียด
หงเถายิ้มเก้อ ๆ แล้วพูดว่า "นั่น… เงินทุนของทีมงานรายการพวกเรา…"
เสิ่นฉียิ้มแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา ส่งวอยซ์ให้หลินหว่าน
"ซื้อผักน้อย ๆ หน่อยนะ เราสามคนพ่อลูกกับคุณสองคน"
จางเวย์รีบเสียใจทันที รีบส่งสายตาเป็นสัญญาณให้หงเถา
หงเถาทำได้แค่พูดว่า "เพิ่มเงิน!"
"เพิ่มเท่าไหร่?" เสิ่นฉีถาม
"เพิ่ม… ตอนนี้หนึ่งรอบคือ 5.6 ล้าน เดี๋ยวขึ้นให้เป็น 7 ล้าน!" หงเถากัดฟันพูด
เสิ่นฉีขมวดคิ้ว แล้วส่งวอยซ์ให้หลินหว่านอีก
"ห้ามซื้อเยอะเด็ดขาด มีแค่เราสามคนพ่อลูกกับคุณ ตอนนี้แม้แต่ฟานเสียนก็ไม่ได้กินข้าวที่นี่แล้ว"
ฟานเสียนร้อนใจตาม เข้าไปกระซิบกับหงเถาว่า
"หัวหน้าผู้กำกับ หน่อยขาดเงินจำนวนนิดหน่อยแค่นี้เหรอ ขึ้นเป็นรอบละ 10 ล้านไปเลยจะเป็นไร นี่คือการถ่ายทอดสด 3 วัน แล้วสภาพแวดล้อมการถ่ายทอดก็แย่มากด้วย"
"บนเกาะเยาวชนแทบไม่มีที่ที่จะจ่ายเงินได้เลยนะ!"
"ลองคิดดูสิ ตอนนี้สัญญายังไม่ได้เซ็นเลยนะ ถ้าเสิ่นฉีไม่ไปขึ้น ไม่ต้องพูดถึงช่วงเวลาพรีเมียร์ระดับ SSS แม้แต่ระดับ S ยังแสนยากเลย!"
"ตอนนั้นจะไปอธิบายกับผู้อำนวยการสถานียังไง?"