หมู่บ้านนี้ชื่อว่าหมู่บ้านลี่ฮวา วันนี้เป็นคิวของหมู่บ้านลี่ฮวาที่ต้องจัดตลาดนัดพอดี
รอบ ๆ มีหมู่บ้านอยู่เจ็ดหมู่บ้าน แต่ละสัปดาห์ก็จะได้เป็นเจ้าภาพจัดตลาดนัดคนละหนึ่งวันเวียนกันไป
ถนนสายหลักของหมู่บ้านคืออาณาเขตของตลาดนัดหมู่บ้านลี่ฮวา
เสิ่นฉีกับเสิ่นเสี่ยวคุนยืนอยู่ใต้ต้นหูใหญ่หัวหมู่บ้าน ซึ่งก็คือหัวตลาดพอดี
ตลาดนัดก็แบ่งโซน ร้านขายของประเภทเดียวกันรวมกันอยู่จะดึงดูดลูกค้าได้ง่ายกว่า
หัวหมู่บ้านเป็นโซนรถเข็นขายของกินต่าง ๆ
ตอนเที่ยงอากาศร้อนมาก พ่อค้าแม่ค้าที่กางเพิงไว้ดูจะมีจำนวนมากกว่าคนเดินตลาดเสียอีก และส่วนใหญ่ก็เป็นคนวัยกลางคนขึ้นไป
"พวกเราจะซื้อของกินจริง ๆ เหรอ?" เสิ่นเสี่ยวคุนถามอย่างเป็นกังวลอีกครั้ง
เสิ่นฉีพยักหน้า "ไม่ซื้อของกินจะมาตลาดนัดทำไม? แต่ก็ไม่ได้มาซื้อของกินอย่างเดียวหรอกนะ!"
หลินหว่านกับเฉินกวนซีเองก็อดอยากรู้อยากเห็นไม่ได้
เห็นเสิ่นฉีพาเสิ่นเสี่ยวคุนตรงไปยังแผงของป้าแก่คนหนึ่ง
ป้าแก่คนนั้นอ้วนมาก ตอนนี้ร้อนจนแทบเอาตัวไม่รอด ไม่มีลูกค้าก็เลยไม่ได้สนใจจะขายของ กลับไปหลบอยู่ใต้เพิงกันแดดเสียอย่างนั้น
เสิ่นเสี่ยวคุนเห็นป้ายราคาที่แขวนอยู่บนรถเข็นของกินได้ในพริบตา:
ปานไข่ใส่แป้ง: 7 หยวน
ไข่: 1.5 หยวน
ไส้กรอก: 1 หยวน
หมูสันใน: 2 หยวน
...
เสิ่นเสี่ยวคุนถึงแม้จะกังวลเรื่องเงิน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะอยากกินของที่ไม่เคยกินมาก่อน เพราะกลิ่นมันหอมสุด ๆ
พอเห็นเสิ่นฉีกับเสิ่นเสี่ยวคุนเดินมา ป้าแก่ก็ถามอย่างเอื่อยเฉื่อย "กินปานไข่ใส่แป้งไหมล่ะ?"