แม้จะไม่มีใครแอบมองเห็นเรื่องนวนิยายบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเสิ่นฉี แต่ทุกคนก็รู้สึกว่ามีเรื่องใหญ่!
[หนวดเคราเต็มอกกับจิ่วโจวต้าเฉี้ยวจุ่ยคือเพื่อนดื่มสองคนที่เสิ่นฉีชวนมา!]
[ดีเลย ดีเลย เขาแอบชวนคนมาดื่มที่บ้านจริงๆ ด้วย ไม่ให้คุณฮวนเกอเทียนโฮ่วรู้!]
[ในเอกสารที่ส่งให้สองคนนั้นเขียนอะไรไว้กันแน่?]
[ไม่ใช่... ทุกคนไม่ควรสนใจเสี่ยวหงที่ผมร่วงเหรอ?]
[ใช่ ๆ ต้องสนใจเสี่ยวหง เสิ่นฉีระวังขนาดนี้ กลัวคุณฮวนเกอเทียนโฮ่วจะเข้าใจผิดว่าเขาพาผู้หญิงมาบ้าน!]
[ผู้หญิงแก่สองคนที่มาไม่ผมร่วงเหรอ?]
ข้อความบนหน้าจอลอยพรึ่บ ห้องส่งสัญญาณก็เริ่มถกเถียงกัน
จัวอีอีและพิธีกรสองคนตอนนี้เข้าใจหมดแล้ว ไม่ว่าจะถามอะไรหลี่ฮวนเกอก็ไม่รู้เรื่องสักอย่าง
"ไม่ใช่นะ ไหนบอกว่าอีกเดี๋ยวจะมีคนมาทานข้าวที่บ้าน เสิ่นฉีก็ซื้อกับข้าวมาแล้ว ทำไมไม่ทำอาหารล่ะ?" หลินเซียวลู่ถามอย่างสงสัย
เธอเป็นกังวลมาก ถ้าเสิ่นฉีทำอาหารอีก บนโลกออนไลน์จะต้องพูดถึงเรื่องที่จี้หมิงสั่งข้าวนอกบ้านสี่จานอีกแน่ๆ
แค่ช่วงเวลาสั้นๆ ในภาพถ่ายทอดสดก็มีประเด็นให้สงสัยมากมายเกินไปแล้ว
"ฮ่าๆ... หนูฮวนเกอเหมือนจะไม่รู้จักอะไรเกี่ยวกับเสิ่นฉีเลยนะ ถ้าไม่ใช่เพราะสถานะสามีภรรยากันอยู่ รู้สึกเหมือนเพื่อนธรรมดาที่ไม่ค่อยสนิทกันเลย"
คำพูดของไป๋ชิงเหอทำให้หลายคนพยักหน้าเบาๆ
คิดถึงสถานะของหลี่ฮวนเกอ แล้วคิดถึงเสิ่นฉีที่ยุ่งอยู่กับการบ้านเรือนตลอด ความสัมพันธ์แบบนี้ก็ดูเหมือนจะปกติ