ภรรยาดีวาวงการ ชีวิตเรียบง่ายของผมกลับถูกไลฟ์สดไปทั่วเน็ต

ตอนที่ 417 แก๊งโจรหน้าปิดในมือถือดาบยาว 40 เมตร

6 นาที· 1.5K คำ

ไม่ใช่แค่หลี่ฮวนเกอและฟู่ฉิง ผู้ชมออนไลน์จำนวนมากก็นึกถึงเรื่อง "ปีที่เสี่ยวคุนเป่าไฟ" ที่เสิ่นฉีเล่าให้เสิ่นเสี่ยวคุนฟังในตอนนั้นขึ้นได้

ตอนนั้นเรื่องนี้สร้างกระแสตอบรับอย่างล้นหลาม แต่เสิ่นฉีกลับไม่ได้เล่าจบ หลายคนรู้สึกค้างคาใจ จึงตะโกนร้องขอกันเต็มหน้าคอมเมนต์ของ "แม่ไปทำงานต่างถิ่น"

เรียกว่าใจร้อนกันทั้งเว็บเลยทีเดียว!

แต่สุดท้ายแล้ว เสิ่นฉีก็ยังไม่เล่าต่อ

หลี่ฮวนเกอเองก็ยังค้างคาใจอยู่บ้าง เธอจึงพูดว่า

"ตอนนั้นหัวหน้าบรรณาธิการของสำนักพิมพ์หวงเหอ ที่เป็นสำนักพิมพ์ระดับแนวหน้าของหัวเซี่ย ติดต่อมาหาฉัน เขาอยากจะตีพิมพ์ 'ปีที่เสี่ยวคุนเป่าไฟ' ฉันก็ถามเสิ่นฉีไป แต่เสิ่นฉีบอกว่าเนื้อเรื่องส่วนที่เหลือเขาลืมไปแล้ว!"

"ลืม?" ฟู่ฉิงทำหน้างงงวย "แม้จะไม่มีภาคต่อ มันก็น่าจะเป็นเพราะยังไม่ได้คิดเรื่องหรือยังไม่ได้เขียนออกมาไม่ใช่เหรอ?"

ความสับสนอันมหาศาลก็เกิดขึ้นระหว่างหลี่ฮวนเกอกับฟู่ฉิงอีกครั้ง

……

ผู้ชมออนไลน์เล่าถึงเรื่องนักปล้นสุสาน แต่คนส่วนใหญ่ก็รู้ดีว่าเรื่องแบบนั้นไม่เหมาะที่เสิ่นฉีจะเล่าให้เด็ก ๆ ที่โรงเรียนอนุบาลรุ่ยมู่เต๋อฟังหรอก

แล้วเสิ่นฉีจะเล่าเรื่องอะไรให้เด็ก ๆ ฟังล่ะ?

[ทุกคนก็รู้อยู่แล้วว่าของที่เสิ่นฉีหยิบออกมามันต้องไม่เหมือนใคร!]

[อย่างน้อยก็ต้องไม่ใช่เรื่องเสี่ยวคุนเป่าไฟแน่นอน หนึ่งเพราะเรื่องยาวเกินไป สองเพราะเด็กคนอื่นไม่ได้เก่งแบบเสี่ยวคุนที่จะเข้าใจ]

[จะไม่ใช่นิทานภาพสำหรับเด็กแบบง่ายที่สุดใช่ไหม?]

[ฉันว่าน่าจะเป็นนิทานสอนใจสำหรับเด็ก ๆ นั่นแหละ]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป