“โอ้พระเจ้า! เรียกคนฝ่ายโฆษณามาพร้อมสมุดจดเดี๋ยวนี้!”
“เอาคำพูดของหวังเถี่ยจูไปใช้เป็นสโลแกนโฆษณาครึ่งปีหลังเลย!”
“เจ๋งสุด ๆ ไปเลย!”
เจ้าของบริษัทดีใจจนแทบจะจูบหน้าสี่เหลี่ยมของหวังเถี่ยจูซะให้รู้แล้ว
แท้จริงนักข่าวมุ่งมาที่หวังเถี่ยจู เพื่อสืบเรื่องรายการหาคู่ของเสิ่นฉี
แต่กลับเพราะช่วงที่หวังเถี่ยจูขึ้นไปกล่าวสุนทรพจน์ ทำให้อยากซื้อหมวกกันน็อกขึ้นมา
นักข่าวบางคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสั่งซื้อออนไลน์กันเลยทีเดียว
ฝ่ายบริการลูกค้าของหมวกกันน็อกเถียโต้รู้สึกแปลกใจมาก…
ทำไมยอดขายพุ่งขึ้นมากันเนี่ย?
สินค้าใหม่ของบริษัทเราเท่ถึงขนาดนี้เลยเหรอ?
หวังเถี่ยจูปรึกษากับเจ้าของบริษัทแล้ว ตัดสินใจเปิดช่วงถาม-ตอบสำหรับนักข่าวแยกต่างหาก ผู้จัดการผลิตภัณฑ์ก็ฮึกเหิมขึ้นทันที
นักข่าวถามก็หมายถึงต้องคุยเรื่องสินค้าสิ
อันนี้ถนัดเลย อันนี้ต้องยกให้ฉัน!
หวังเถี่ยจู เจ้าของบริษัท และผู้จัดการผลิตภัณฑ์จึงนั่งอยู่บนเวทีด้วยกัน
พิธีกรเป็นคนเปิด สื่อแรกส่งนักข่าวขึ้นถาม
“สวัสดีค่ะครูหวังเถี่ยจู อยากถามว่าตอนนี้ความคืบหน้าของรายการหาคู่ฝ่ายคุณเสิ่นฉีเป็นอย่างไรแล้วคะ?”
หวังเถี่ยจูอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วจึงตอบว่า “อือ… พูดตามตรงฉันก็ไม่รู้เรื่องนี้หรอก ฉันถูกยืนยันตัวให้เป็นผู้สังเกตการณ์ในรายการหาคู่เท่านั้น อย่างอื่นไม่รับผิดชอบ”
นักข่าวสื่อที่สองถามต่อ “งั้นครูได้รับแจ้งวันเวลาเปิดตัวรายการหาคู่มาหรือยังคะ?”
หวังเถี่ยจูอึ้งอีกครั้ง แล้วส่ายหัว
“ฉันรู้แค่ว่าจะออกหลังรายการ ‘ฉันคือนักร้อง’ เท่านั้น อย่างอื่นไม่รู้”
นักข่าวจากสื่อที่สามตั้งคำถาม “จนถึงตอนนี้สาธารณชนรู้จักแขกรายการแค่หลี่ฮวนซวิน หลี่ชู และเคลลี-ลัวลี อยากทราบว่าแขกรายการหาคู่คนอื่น ๆ มีใครบ้างคะ?”