เมื่อคณะผู้เดาบอกชื่อ "เฉินหวานหยุน" ออกมา คนนับไม่ถ้วนต่างเริ่มรู้สึกว่าได้แอบเห็นคำตอบสุดท้ายกันแล้ว
แต่ในขณะเดียวกัน คนจำนวนมากก็เริ่มรังเกียจคณะผู้เดาขึ้นมาทันที
[โอ้พระเจ้า! จะขอหน่อยได้ไหม? สลับคำตอบไปมาแบบนี้ มันมีคำตอบที่แน่นอนกันบ้างไหมวะ?]
[พฤติกรรมที่เปลี่ยนคำตอบไปมาแบบนี้ ยังต่ำกว่าปลาไหลไฟฟ้าซะอีก]
[แม้คณะผู้เดาจะเดาถูกก็เถอะ ก็ไม่ได้ช่วยพิสูจน์อะไรเลยว่าพวกเขาไม่ใช่ของไร้ความสามารถ]
[จริง ๆ แล้วพูดตามตรง ผมก็ลืมว่าราชินีเฉินหวานหยุนมีตัวตนอยู่จริง ๆ เพราะจำกันในฐานะประธานบริษัทหญิงมาตลอด]
[ราชินีเฉินต้องมีความสามารถระดับนั้นอยู่แล้ว!]
"มั่นใจนะ?" ปลาไหลไฟฟ้าหันไปมองทางคณะผู้เดา "นี่เป็นครั้งที่ 3 แล้วนะ จะไม่เปลี่ยนคำตอบกันอีกใช่ไหม?"
ฉังเฟิงกับพวกสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ต่างจากเมื่อก่อนในน้ำเสียงของปลาไหลไฟฟ้า เมื่อก่อนนี่ ปลาไหลไฟฟ้าต้องพูดประโยค "จริงเหรอ จริงเหรอ" ทุกครั้งเลยไม่ใช่เหรอ?
ครั้งนี้ ปลาไหลไฟฟ้าไม่ได้พูด!
ฉะนั้น ดอกไม้ห้าสีก็คือเฉินหวานหยุนแน่นอน!
จินหลินกับฟู่ซิงหัวเราะคิกคัก ชี้หน้าปลาไหลไฟฟ้าอย่างภาคภูมิใจว่า
"ครั้งนี้แกแพ้แน่นอน!"
"คณะผู้เดาชนะแกแล้ว!"
ปลาไหลไฟฟ้าหัวเราะฮือฮือ แล้วพูดเรียบ ๆ ว่า
"เหลือเชื่อจริง ๆ… แพ้มาสิบกว่ารอบ แค่เดาถูกครั้งสุดท้ายครั้งเดียวถือว่าชนะได้เหรอ?"
"แบบนี้เรียกว่าชนะได้ยังไง?"
สีหน้าของฉังเฟิงกับพวกเขินอายขึ้นมาทันที คนนับไม่ถ้วนต่างเยาะเย้ยคณะผู้เดาอีกครั้ง
ปลาไหลไฟฟ้านึกอะไรขึ้นมาได้อย่างกะทันหัน "เอ๊ะ แล้ว… เมื่อกี้พวกแกเดาว่าดอกไม้ห้าสีเป็นใครนะ?"
