เสิ่นฉีพยักหน้าให้ฮิบาระ โซระเอะ ในใจก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงความรู้สึกปลื้มปิติ
ผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ ทุกครั้งที่ได้สัมผัสก็ทำให้อดรู้สึกชื่นชมในความคล่องแคล่วของเธอไม่ได้
"ต่อไปขอประกาศผลการจัดอันดับการโหวตของชาวเน็ตหัวเซี่ยกันครับ อันดับ 1 ถึง 7 ได้แก่..."
"เฉินมู่หนิง! หลี่ฮวนเกอ! เติ้งหงฉี! หลี่หย่า! เลอบรอง! ฟานซีเชอ! และโคมูระ อิโซจิ!"
ผลอันดับนี้เมื่อเทียบกับผลของสามประเทศก่อนหน้า มองในแง่ประเทศแล้วถือว่าปกติและสมเหตุสมผลกว่ามาก
ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวและการหันหน้าเข้าหากันของชาวหัวเซี่ยก็ปรากฏชัดออกมา ในขณะเดียวกันก็สะท้อนวิถีการดำเนินชีวิตของคนหัวเซี่ยออกมาด้วย
ผลอันดับของนักร้องหัวเซี่ยทั้งสี่ถูกจัดเรียงตามอาวุโสและหน้าตา ส่วนนักร้องต่างชาติสามคนถูกจัดอันดับตามระดับความกวนใจจากวิดีโอที่ถ่ายทำมาก่อนการแข่งขัน
ในขณะนั้นเอง เสียงประกาศภายในห้องพักก็ดังขึ้น น้ำเสียงของหงเถาหัวหน้าผู้กำกับดังก้องมา
"เชิญนักร้องทุกท่านโปรดทราบ เชิญผู้ประกาศผลการจัดอันดับ เสิ่นฉี โปรดทราบ! ผลการโหวตของคณะกรรมการสาธารณะในสถานที่แข่งขันได้ออกมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!"
"เชิญผู้ประกาศผลรับทราบผล และประกาศด้วย!"
ทันทีที่เสียงดังขึ้น ทุกคนก็ตึงเครียดขึ้นมาทันที
ทุกคนต่างมองแท็บเล็ตในมือเสิ่นฉีอย่างตึงเครียด
ยกเว้นหลีเหล่ยและอาเหยาที่ยืนอยู่หลังฟานซีเชอและเลอบรอง รวมถึงหลินหว่านที่ยืนอยู่หลังหลี่หย่า ผู้ช่วยทั้งสามคนที่เหลือต่างยืดมือออกไปข้างหน้า จับมือกับนักร้องของตัวเองแน่น ๆ สะท้อนท่าทีของการปลอบประโลมความตึงเครียด
หลี่ฮวนเกอรู้สึกได้ว่ามือเล็ก ๆ ของเสิ่นเสี่ยวคุนสั่นเล็กน้อย ความรู้สึกปลื้มใจก็พลอยซึมซาบขึ้นมา