ข้อความบนหน้าจอเยอะเกินไป
เสิ่นฉีจ้องข้อความบนจอที่แน่นขนัดในห้องถ่ายทอดสด ดึงออกมาอ่านส่วนหนึ่ง พอจะประมวลข้อมูลบางอย่างได้
แล้วเขาก็ชะงักไปทันที
ชั่วพริบตา เสียงหัวเราะอึกทึกในห้องส่งสัญญาณก็หยุดลง ทุกคนจ้องไปที่เสิ่นฉีในจอภาพด้วยสายตาเขม็ง
เสิ่นฉีดูเหมือนจะพบอะไรบางอย่าง ลืมเรื่องขายของไปเลย กวาดตาไปอ่านข้อความบนจอต่อไป
"พี่คนจัดรายการ ฉันก็เป็นเด็กกำพร้าเหมือนกัน..."
"ซื้อผลไม้ที่บ้านคุณแถมองค์ชายไหม?"
"หืม? องค์ชาย? เหมือนเคยได้ยินที่ไหน..."
จู่ๆ รูม่านตาเสิ่นฉีก็หดลง
"กินผลไม้ที่บ้านคุณแล้วจะได้ภรรยาแบบหลี่ฮวนเกอ...ได้ไหม?"
"กินผลไม้ที่บ้านคุณแล้วจะได้ราชินี...มานอนพักกับตัวเองได้ไหม?"
หลี่เนียนเกอมองเสิ่นฉีด้วยความแปลกใจ ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เสิ่นฉีถึงเงียบลง
ฟานเสียนกับพวกพากันกระซิบกระซาบอยู่ข้างๆ
ในห้องส่งสัญญาณพังพินาศ ข้อความบนจอก็คลั่งตามไปด้วย
[พวกพี่ชาย! ช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นมาถึงแล้ว!]
[ในที่สุดเขาก็จะรู้!]
[ให้แฟนคลับตระกูลหวนฉีของเราทุกคนร่วมเป็นสักขีพยานในประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์ครั้งนี้!]
[ตอนแรกอยากให้เสิ่นฉีไม่รู้เรื่องแบบนี้ ให้ความสนุกดั้งเดิมที่สุดกับพวกเรา! แต่ตอนนี้อยากเห็นมากว่าเสิ่นฉีจะทำยังไงเมื่อรู้]
ทุกคนจ้องห้องถ่ายทอดสดไม่วางตา
จัวอีอีเริ่มตื่นเต้น
เฉินมู่หนิงก็ถูกล้อมรอบด้วยความ suspense อันมหาศาลนี้
แต่ที่ตื่นเต้นที่สุดคือหลี่ฮวนเกอ
ดวงตางามคู่นั้นจ้องเสิ่นฉีในจอที่กำลังดูห้องถ่ายทอดสด