ฟู่ฉิงและคนอื่น ๆ ยังคงงงงวยกับการย่อยกระบวนการสัมภาษณ์ที่ซับซ้อนของเสิ่นฉี
ที่ว่าซับซ้อน จริง ๆ ก็แค่ขั้นตอนที่ซับซ้อน แต่กลวิธีไม่ได้ซับซ้อนอะไร
มันก็แค่กลไกการคัดกรองหลายชั้นที่คนจำนวนมากต้องเจอตอนไปสมัครงานในบริษัทใหญ่ ๆ เท่านั้นเอง
แต่พอถึงเรื่องเก้าอี้ที่หมุนได้ ทุกคนพลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมา ตาโตขึ้นทันทีแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย
ช่วงนี้ ไม่มีใครตื่นตะลึงจนเอ่ยคำไหนไม่ออก!
คำอธิบายของเสิ่นฉียิ่งทำให้ทุกอย่างชัดเจนขึ้น!
"ลองคิดดูสิ การสัมภาษณ์ทางการมีสิบรอบ ผู้สมัครเยอะแยะ รอบสัมภาษณ์ก็เยอะตามไปด้วย ถ้าถ่ายทอดสดหมด กระแสก็จะกระจายไปหมด สายตาคนดูในเน็ตก็จะแตกกระจายไปทั่วสิ"
"กระแสความร้อนแรงมีอยู่ แต่จะไม่ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแน่!"
ฟู่ฉิง: "เล่าต่อ!"
จี้หมิงและคนอื่น ๆ รีบพยักหน้าหงึก ๆ
พูดเร็ว ๆ สิ!
จะอึดอัดตายแล้ว!
เสิ่นฉีหัวเราะก๊อกแก๊กแล้วอธิบายว่า
"สิบรอบการสัมภาษณ์ทางการที่ไม่ถ่ายทอดสด เราก็เอากระบวนการร้องเพลงร้อยอันดับในสิบรอบของการประกวดคัดสรรเพลงสายหัวเซี่ยฟงมาใช้แทนได้เลย"
"เมื่อไม่ถ่ายทอดสด ก็ห้ามใช้การโหวตออนไลน์ ฉะนั้นก็ต้องพึ่งความสามารถทางดนตรีและสายตาของผู้สัมภาษณ์ทางการล้วน ๆ!"
"แต่ละกลุ่มคัดออกมา 10 คน รวม 100 คน เข้าสู่การสัมภาษณ์ขั้นสุดท้าย แล้วการสัมภาษณ์ขั้นสุดท้ายนี่แหละที่เปิดถ่ายทอดสด!"
ทุกคนยังดูไม่ค่อยเข้าใจนัก ครึ่ง ๆ กลาง ๆ
เสิ่นฉียิ้มแล้วกล่าวว่า
"ฉากเด่นที่แท้จริง ต้องเป็นการสัมภาษณ์ขั้นสุดท้ายที่ผู้คนนับไม่ถ้วนผ่านการคัดกรองสามชั้น ทั้งสมัครทั่วประเทศ สัมภาษณ์รอบแรก และสัมภาษณ์ทางการมาแล้ว!"