เสิ่นฉีทำหน้าจริงจัง ส่วนเสิ่นเสี่ยวคุนหน้างงไปหมด
ในห้องส่งสัญญาณ ผู้สังเกตการณ์ทั้งสี่คนดูเหมือนสมองจะช็อตไปชั่วขณะ
คำว่า "อยู่ด้วยกัน" เป็นคำที่วิเศษมาก พอพูดถึงคำนี้ หลายคนจะนึกภาพคล้ายกับฉากขอแต่งงาน
ชายคุกเข่าข้างเดียว ถือช่อดอกไม้ ยื่นแหวนให้
หญิงน้ำตาคลอ มือทั้งสองปิดปาก ใบหน้าเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
แล้วคนรอบข้างก็เริ่มส่งเสียงเชียร์
"อยู่ด้วยกัน!"
"อยู่ด้วยกัน!"
"อยู่ด้วยกัน!"
แต่ตอนนี้ คำวิเศษนี้กลายเป็นคำพูดของเสิ่นฉีไปแล้ว!
ที่ออกจากปากเสิ่นฉี มันเหมือนพระพุทธเจ้าตรัสออกมาหลังจากมีแสงทองส่องลงมาจากฟ้า
"แล้ว... พระพุทธเจ้ามองพ่อกับแม่ที่คุกเข่าต่อหน้า แล้วให้พวกคุณอยู่ด้วยกันเหรอ?" เสิ่นเสี่ยวคุนกะพริบตาสวย ๆ มองเสิ่นฉีแล้วถาม
เสิ่นฉีไม่เขินแม้แต่น้อย พยักหน้า
"อืม... ก็ฟังดูสมเหตุสมผลดีใช่มั้ยล่ะ?"
เสิ่นเสี่ยวคุนกลอกตา ไม่อยากคุยกับเสิ่นฉีอีกต่อไป
วืด ๆ ๆ ...
[ฉันไปงานศพเมื่อวาน สนับสนุนรถสองแถว x1]
[ปากกว้างรับไส้สามเส้น สนับสนุนรถไฟฟ้าลู่หยวน x1]
[เก๋อไถ่หลิว สนับสนุนรถไฟฟ้าไถ่หลิง x1]
[เสิ่นฉีแย่งเมียฉัน สนับสนุนรถไฟฟ้าปี้เต๋อเหวิน x1]
บรรยากาศการสนับสนุนเปลี่ยนไปทันที แสดงความไม่พอใจของชาวเน็ตออกมาอย่างเต็มที่
ไป๋ชิงเหอและหลินเซียวลู่รู้สึกสับสนในใจมาก
ถึงแม้มูลค่าของของขวัญจะลดลง แต่จำนวนคนที่ส่งกลับเยอะมาก
สามารถใช้การสนับสนุนเพื่อแสดงความไม่พอใจได้ด้วยเหรอ?