หลายคนไม่เข้าใจว่าทำไมเสิ่นฉีถึงมีปฏิกิริยาใหญ่โตขนาดนี้ ต่อให้จะปฏิเสธก็ไม่ควรถึงขนาดนี้นี่นา?
ยิ่งเสิ่นฉีปฏิเสธ หลี่ฮวนซวินก็ยิ่งอยากรู้
“เมื่อกี้ใครบอกว่ารับเงินแล้วต้องทำให้ครบเซ็ต? ถ้าเธอไม่สาธิตให้ฉันดู ฉันได้เพลงนี้ไปก็ไม่สามารถแสดงออกมาได้ สำหรับฉันแล้วมันจะมีประโยชน์อะไร?”
“คืนเงิน!”
เสิ่นเสี่ยวคุนพยักหน้า ตามด้วย “นั่นสิ ต้องคืนเงิน!”
[คืนเงิน!]
[คืนเงิน!]
[คืนเงิน!]
[คืนเงิน!]
……
เพลงแบบไหนกันแน่ ถึงทำให้เสิ่นฉีรังเกียจขนาดนี้?
“โคตรอยากรู้เลย…” จัวอีอีพูดอย่างตื่นเต้น
ซูซิงจูพูด “ใน ‘อู่เจียโพ’ กับ ‘ดาลาบังบา’ ก็มีท่อนเสียงผู้หญิง เสิ่นฉียังร้องได้อย่างง่ายดาย ทำไมเพลงนี้ถึงได้รังเกียจขนาดนี้ล่ะ?”
หลี่ฮวนเกอมองด้วยดวงตางดงามจ้องภาพการดึงกันระหว่างเสิ่นฉีกับหลี่ฮวนซวินบนจอ รู้สึกอยากรู้อยากเห็นสุด ๆ
โดยเฉพาะเสิ่นเสี่ยวคุนที่ยังช่วยพูดเสริมอยู่ข้าง ๆ ดูเหมือนอยากให้เสิ่นฉีสาธิตให้ดูมาก ๆ
ส่วนเสิ่นฉีสีหน้าดำคล้ำ ตกอยู่ในความขัดแย้ง
“คืนเงินน่ะไม่มีทาง!”
“ฉันมีเงื่อนไขอยู่อย่างหนึ่ง คือไม่ใส่กระโปรง!”
หลี่ฮวนซวิน: ???
เสิ่นเสี่ยวคุน: ???
ใครให้แกใส่กระโปรงวะ?
“เพลงนี้ช่วงแรกมีท่อนแร็พ…”
เสิ่นฉีพูดพลางเปิดเพลง อธิบาย “เธอลองฟังท่อนเสียงชายหญิงของฉันก็จะรู้วิธีร้องเอง”