ฟองสบู่ใต้แสงแดด เป็นสีรุ้ง
เหมือนฉันผู้ถูกหลอก ที่มีความสุข
ไล่เลียงว่าอะไรถูกอะไรผิด คำโกหกของเธอ ก็เพราะเธอยังรักฉันอยู่
……
ฟองสบู่ที่งดงาม แม้จะเป็นเพียงดอกไม้ไฟชั่ววูบ
คำสัญญาทั้งหมดของเธอ แม้จะเปราะบางเหลือเกิน
แต่ความรักก็คือฟองสบู่ ถ้ามองทะลุได้ แล้วจะเศร้าโศกอะไร?
……
ดอกไม้ที่สวยแค่ไหน ผลิบานแล้วก็ร่วงโรย
ดวงดาวที่สว่างแค่ไหน แวบหนึ่งแล้วก็ร่วงตก
ความรักแท้จริงก็คือฟองสบู่ ถ้ามองทะลุได้ แล้วจะเศร้าโศกอะไร?
ทำไมต้องเศร้าโศก?
มีอะไรต้องเศร้าโศก?
ทำไมต้องเศร้าโศก?
ทั้งหมดก็เพียงฟองสบู่……
……
การเรียบเรียงเพลงนี้ทำตามคำสั่งของเสิ่นฉีทั้งหมด การร้องก็ทำตามคำสั่งของเสิ่นฉีเช่นกัน
เติ้งหงฉีในตอนแรกยังงงอยู่บ้าง เพราะโครงสร้างของเพลงนี้แตกต่างจากเพลงทั่วไปพอสมควร
ตอนซ้อม เธอก็เข้าใจไม่ค่อยถึงขั้นว่าทำไมเสิ่นฉีถึงเข้มงวดขนาดกำหนดเทคนิคที่ใช้ในแต่ละช่วงย่อยของเพลงแบบเสี้ยววินาที
แต่ซ้อมไปได้สักพัก เติ้งหงฉีก็เข้าใจทั้งหมด
ช่วงต้นเพลงเริ่มด้วยเสียงต่ำแบบฟองอากาศ ต้องควบคุมลมหายใจอย่างเคร่งครัดแล้วร้องให้ชัดเจน ห้ามลากยืด เพราะช่วงนี้แทบไม่มีดนตรีประกอบ
ตั้งแต่ "ตั้งแต่แรกก็ควรรู้ว่าฟองสบู่" ต้องเริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงหวีด เสียงต้องละเอียดและว่างเวิ่นขึ้น ใช้เสียงศีรษะหรือมิกซ์เบา
ตอนท่อนฮุกต้องรืดยาวขึ้นอีกนิด ปิดท้ายด้วยเสียงสั่นน้อย ๆ เพราะต้องถ่ายทอดความรู้สึกเหวี่ยงตีกันและฉีกขาดออกมา
เสียงต่ำต้องขุ่น การหุบเสียงต้องทันเวลา ต้องมั่นคง
ตอนที่เสียงต่ำพุ่งขึ้นทันทีต้องใช้เสียงจริง ต้องสะสมและใช้ลมให้เต็มเปี่ยม ออกเสียงคำให้หนักแน่น ช่วงฮัมต้องเลื่อนคีย์ขึ้นทันทีเพื่อปล่อยลมหายใจออกมา