"พูดเหมือนนายเคยกินข้าวที่ฉันทำเมนูนี้แล้วงั้นสินะ"
เสิ่นฉีมองจี้หมิงด้วยหางตา
จี้หมิงหัวเราะแห้ง ๆ แล้วว่า
"ผมก็ไม่ใช่โง่นักหรอก เมนูนี้เทียบเท่ากับอาหารมื้อแรกของโรงเรียนความรักที่ถ่ายทอดสดอยู่ นายจะไม่ตั้งใจทำเลยเหรอ"
"ฝีมือการทำอาหารของนายไม่ต้องพูดถึง ของที่รองประธานสมาคมอาหารหัวเซี่ยทำออกมาจะไม่อร่อยได้ไง"
"นายใส่ใจเด็ก ๆ กลุ่มนั้นแค่ไหน จะให้ฉันพูดเลยเหรอ"
เสิ่นฉีมองจี้หมิงด้วยหางตาอีกครั้ง
ช่วงนี้เหล่าเน็ตติซื่อต่างพากันทึ่งกัน
[ต้องเป็นคุณจี้เท่านั้นที่รู้จักเสิ่นฉีดีสุดจริง ๆ]
[มิตรภาพแบบนี้ดูไม่เหมือนของคนอื่นในวงการบันเทิงเลย มันคือมิตรภาพที่ผ่านการหมักหมมด้วยเวลามาจริง ๆ]
[พูดตามตรง มิตรภาพของเสิ่นฉีกับจี้หมิงกับคนพวกนี้ ไม่ต้องพูดถึงในวงการบันเทิงเลย แม้ในชีวิตจริงก็หายาก]
[แล้วเสิ่นฉีกำลังทำอะไรอยู่แท้ ๆ?]
[ดูการกระทำนี้แล้วคุ้น ๆ เหมือนตอนที่ฉันอยู่แผนกครัวในกองทัพ หัวหน้าแผนกครัวทำอาหารหม้อใหญ่แบบนี้เลย]
……
เมื่อความชื้นของซี่โครงกับโครงไก่ถูกผัดจนแห้งแล้ว เสิ่นฉีก็ใส่ขิง ต้นหอม กระเทียม โป๊ยกั๊ก อบเชย เมล็ดพริกไทยชวน กับพริกแห้ง แล้วแกว่งทัพพีใบใหญ่ผัดต่ออย่างเต็มที่
เท่านี้เอง กลิ่นอาหารก็ลอยคลุกรอบ ๆ ทันที
ต่อมา เสิ่นฉีใส่ซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ น้ำมันหอย ฯลฯ ผัดให้ทั่วเพื่อลงสีเนื้อสัตว์
คราวนี้กลิ่นอาหารก็หอมเด่นขึ้นไปอีก!
แม้แต่จี้หมิงก็เริ่มเลียน้ำลายและสูดดมแก้มคุ้ย
หวังถีจู่ที่อยู่ในห้องส่งสัญญาณดูไปอิจฉาไป
ช่วงนี้เอง แขกรับเชิญทั้ง 8 คนต่างถูกดึงดูดให้เดินออกมาจากห้องพัก