เสิ่นฉีสัมผัสได้ถึงสายตาสามคู่ที่ไม่ได้เป็นมิตรนัก แต่เขาก็ไม่ใส่ใจ
คิมมุนฮงเห็นเสิ่นเสี่ยวคุน ก็ส่งเสียง "ฮึ่ม" ออกจากจมูกพร้อมกับหันหน้าหนี
นี่คือการแสดงออกที่ไม่เป็นมิตรของเด็ก
เสิ่นเสี่ยวคุนไม่เคยมีเพื่อนมาก่อน เมียและโคมูระ มิโฮะเป็นเพื่อนร่วมวัยคนแรกที่เขาได้ใช้เวลาด้วยนานขนาดนี้ในชีวิต
หลังจากมิตรภาพช่วงมื้อเย็น ความปรารถนาที่จะมีเพื่อนก็แผ่ขยายออกมาในใจเสิ่นเสี่ยวคุน
เขารู้สึกว่าเขา เมีย และโคมูระ มิโฮะกลายเป็นเพื่อนกันแล้ว
เสิ่นเสี่ยวคุนจึงวิ่งเข้าหาเมียและโคมูระ มิโฮะอย่างอบอุ่นสุดขีด
"เมีย! มิโฮะ!"
"เรานั่งติดกันตอนขึ้นรถนะ!"
สีหน้าเมียเย็นชาลงทันที เธอหมุนตัวหลบไปอยู่หลังเจมส์
โคมูระ มิโฮะหน้าก็แดงก่ำขึ้นมาทันที เธอหันหน้าหนีและเอื้อมมือไปจับมือของโคมูระ อิโซจิ
ผู้ใหญ่สามครอบครัวทำเป็นไม่เห็นอะไร ส่วนคิมมุนฮงแอบยิ้มดีใจ
เสิ่นเสี่ยวคุนยืนงงอยู่กับที่ ทั้งคนอยู่ในสภาพเหม่อลอยอย่างที่สุด
เขาคิดไม่ตก เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเขายังเลี้ยงปลาย่างเมียกับโคมูระ มิโฮะ วันก่อนยังเลี้ยงไก่ย่างพวกเธอ!
เขาคิดว่าพวกเขาเป็นเพื่อนกันแล้ว!
แต่ความเป็นจริงตอนนี้กระหน่ำตบหน้าน้อย ๆ บริสุทธิ์ของเสิ่นเสี่ยวคุนอย่างแรง!
[ให้ตายสิ! โกรธจนแทบตาย!]
[เด็กผู้หญิงสองคนนี้ดูไม่น่ากลัวอะไร แต่กลายเป็นว่ามีเล่ห์เหลี่ยมลึกซึ้งขนาดนี้น่ะสิ!]